Вие имате прво да ја знаете вистината

Филмско бегство со помош на чадор за дожд, еден Викинг и кинеската Тријада, како е срушен митот за затворот Банкок Хилтон (видео)

Познатиот британско-австралиски шверцер на дрога Дејвид Мекмилан откри како станал првиот и единствен човек од западот кој побегнал од злогласниот тајландски затвор со помош на кинески тријади, чадори и скали кои самиот ги направил.

Мекмилан (64) беше испратен во злогласниот затвор Клонг Прем, иронично наречен Бангкок Хилтон во 1993 година, откако беше уапсен за трговија со дрога.

Мекмилан веќе помина 11 години во австралиски затвор поради трговија со дрога и реши да избега од Бангкок Хилтон кога дозна дека ќе биде погубен за неколку недели.

Штом влегов во тој затвор во Бангкок, само размислував да избегам, рече тој.

Мекмилан започна со трговија и шверц на дрога во Австралија во 1970-тите и на крајот изгради меѓународна организација за шверц чии екипи оперираа низ Јужна Америка, Европа, Тајланд и Австралија.

За прв пат отиде во затвор во 1982 година кога беше прогласен за виновен за трговија со дрога. Тој беше осуден на 11 години затвор во затворот Пентриџ во Мелбурн, каде што преживеа пожар во кој загинаа шест затвореници.

Додека бил на условна казна, тој одлетал во Тајланд во 1993 година за да ги земе парите што ги криел таму. Кога се качил на аеродромот во Бангкок, полицијата го фатила.

Бев бесен. Не можам да ви опишам колку бев внимателен, или уште подобро, колку мислев дека внимавам никој да не дознае дека сум таму, рекол тој.

Полицијата пронашла лажен пасош и доволно дрога за да биде уапсен и осуден за шверц. Максималната казна за шверц и шверцерите на дрога во Тајланд е смрт.

Мекмилан беше префрлен во Клонг Прем, еден од најлошите затвори во светот. Околу 20.000 затвореници се затворени во различни сектори, а има и женски затвор и воспитно-поправен дом за зависници од дрога.

Имаше 8.000 затвореници во главниот машки затвор во кој беше испратен Мекмилан.

Странскиот дел не е ништо друго туку збирка на упропастени луѓе кои ветерот ги донел во тој дел од Азија. Казните беа главно од 40 години до животна, рече Мекмилан.

Тој беше сместен во ќелија на третиот кат. Еден од неговите цимери бил Швеѓанецот Стан кога сите го нарекувале Викинг.

По две години поминати во Клонг Прем, Мекмилан решил да побегне кога дознал дека неговиот случај завршил.

Ми рекоа дека ќе бидам прогласен за виновен и ќе бидам осуден на смрт во рок од две недели.

Една вечер, Мекмилан забележал дека чуварот кој бил сместен под неговиот прозорец го нема и решил да побегне.

Тој верувал дека ќе може да помине низ малиот прозорец на ќелијата, кој бил блокиран со метална решетка. Имав време да направам парче мебел што може да се расклопи и состави во мали скали со кои можев да се качам до горниот прозорец, единствениот во ќелијата, објасни Мекмилан.

Потоа отидов кај тушевите и го расклопив постерот што некој ми го испрати и во кој имаше скриени две пили. Другата алатка што ја собрав, пенкало, ласерско пенкало, батериска светилка беше скриен во мојата ќелија. Потоа почнав да работам на решетките, рече тој.

Од опремата имал и дрвени рамки кои ги набавил преправајќи се дека сака да слика, неколку кабли и 100 метри јаже што го симнал од креветот. Сето тоа му беше доволно да направи скала.

Се испостави дека сечењето на решетките траело подолго отколку што мислел. Викингот сечел со пилата додека Мекмилан бил на стража, Третиот затвореник се плашел од последиците доколку го фатат и почнал да кука, додека Мекмилан не му се заканил. Околу три часот наутро, Стен успеал да помине низ шипките широки 15 сантиметри низ кои морал да се провлече и Мекмилан.

Од другата страна на ѕидот, Мекмилан претходно ставил даска на столчето за да може да скокне на неа од прозорецот. Тоа беше само првиот чекор во бегството.

Морав да се соблечам, да се намачкам со масло, да ги покријам шипките со крпа за да не се изгребам и да се протнам, вели тој.

Кога се протнал и стапна на даската, со помош на јажето се спупшти на земјтата. Потоа Стен ја повлече даската во ќелијата.

Мекмилан во текот на својот престој во затворот направил ментална мапа на комплексот, цртајќи секој пат кога го напуштал блокот за време на неговите неделни патувања во црква. Тој отприлика знаеше каде се чуварите и неговиот првичен план беше да го прескокне надворешниот ѕид, да го преплива ровот со вода и да избега.

Меѓутоа, му требаше многу повеќе време да помине низ затворот и почна да се разденува. Морав да го поминам морето од ѕидови и немав енергија. Но, свеста дека ќе умрам бавно и страшно ако ме фатат, ме турна напред, рече тој.

Една од пречките бил Марсов поток, отворена канализациона цевка која го обиколувала затворот и која ја преминал со помош на својата скала и јаже.

Потоа полека почна да се качува до врвот на надворешниот ѕид и прескокна со помош на јажето што му остана. Бев пред ровот и сфатив дека немам време да го поминам. Морав да се свртам и да отидам на единственото место каде што можев да поминам а тоа беше главниот влез, рече тој.

Од ранецот што го имал ги извадил карго панталоните што ги спакувал. Се испостави дека тоа е добар избор на облека за него бидејќи чуварите биле единствените кои носеле такви панталони, затворениците имале бермуди.

Промената на планот значеше дека Мекмилан мораше да оди до работ на затворот и да излезе до главната капија. Клучот за ова смело бегство бил чадорот на расклопување што го зел со себе.

Врнеше доволно за да имам причина да го отворам чадорот. Додека полека одев кон мостот за преминот, чуварите дојдоа на работа, продавниците наоколу се отворија. Мислев дека изгледам како чувар што доцни на работа Едно е сигурно: „бегалците не носат чадор со себе во случај да врне“, рече тој.

Мекмилан излезе од затворот и стигна до автопатот што води до аеродромот. „Се свртев, погледнав во затворот, 12.000 луѓе во него и две и пол години од мојот живот“, рече тој.

Иако беше на слобода, тоа не беше крајот на неговото бегство. Иако поголемиот дел од парите што ги имал им ги оставил на цимерите за да се заштити од бесот на чуварите кога дознале дека избегал, имал доволно за такси до безбедна куќа во Бангкок.

Мекмилан имал контакт надвор, поранешен цимер на Хари, кој бил член на моќните Тријади и кој му набавил лажен пасош што го криел зад огледалото во куќата. Кога го подигнал, Мекмилан отишол на аеродромот каде ја зел патната торба што ја оставил друг пријател во неговата гардероба и со помош на една од неговите картички подигнал 500 долари од банкомат.

Купил билет за Сингапур и му олеснало дури кога ја поминал царина.

Неговите проблеми не завршија со неговото бегство од Клонг Према. Тој беше повторно уапсен подоцна во Лахоре и помина три години во затвор. Потоа го промени животот и сега е писател.

Зачленете се и ќе добивате екслузивни вести од нашиот портал!