Вие имате прво да ја знаете вистината

Горан Бреговиќ: „за Југославија немаше спас“- Колку е убаво некој да заработува бакшиш на мои песни

Во разговор со еден од најуспешните хрватски претприемачи, Емил Тедески, Горан Бреговиќ зборуваше за неговата кариера, од почетоците во Јутра и Бјело Дугме, до успехот на меѓународната сцена. Тој во оваа прилика откри и кој албум на Бело дугме го смета за најлош, како и дали чувствува одговорност што не можел да ја спаси Југославија.

Уште на почетокот на разговорот открил дали рокенролот го изморил, па се завртел во други правци.

Не бев уморен од рокенролот, ми здосади да бидам Горан Бреговиќ.Се што сонувате, дека сте богати и дека сите риби те сакаат, после неколку години ќе ви здосади.Посебно кога се распадна Југославија.Си свирев пред војната во Сремска Митровица, во длабочините на салата имаше српски знамиња, потоа во Вуковар, истите знамиња… Има и други места за собирање знамиња, во рокенролот нема место за тоа“, рече Бреговиќ.

За Југославија

Запрашан дали чувствува одговорност што е дел од југословенската елита и што не можел да ја спаси Југославија, Бреговиќ рече: „Во смисла во која бев Југословен, бевме сите. Што точно е Југославија? Секој што имаше роднина во Белград, Скопје или Сплит беше југословен. Сакав да ги задржам пријателите. Мислам дека јас требаше да ја спасам Југославија, ниту Југославија можеше да е спасена, но на таа емотивна територија, јас сè уште сум таму“, вели музичарот.

За комбинацијата на фолк и рок

Не можеш да го избегнеш твојот фолклор.Човекот имал музика пред да знае да зборува, пред да знае за религија,а не камоли за политика.Добро ме разбираат во Исланд и Сибир. Рокот е само облека за мене – тоа што сум го правам денес се ​​не е ништо помалку рокенрол од тој порано“, дециден е Бреговиќ.

За панкот

Тедески потоа отвори малку болна тема за Бреговиќ, прашувајќи го како го доживува панкот, пост-панкот и новиот бран, со сите урбани легенди за промена на фризурата, производство на идоли… Дали се плашеше од доаѓањето на панкот?

“Трубачките оркестри се многу слични на панкот – необразованите музичари свират на стари воени инструменти кои е невозможно да се совпаднат. Го сакавме панкот затоа што беше музика, но и лудило. Би било штета готвењето и сексот да станат професионални, па така е и со музика. Панкот беше готов со God Save the Queen, песма која ја продуцираше Елтон Џон, седна, ги наштима и вокалот не фалшираше. Тоа беше крајот на панкот“, рече Бреговиќ.

Нов бран со Бјело Дугме – непотребен

Тој призна дека експериментот со Бело дугме со новиот бран е непотребен.

“Тогаш се туркавме да бидеме помлади од тоа што сме. Сите туркаа нов бран, куп неталентирани музичари се втурнаа таму, но знаев дека талентираните ќе успеат. Затоа мислам дека „Доживјети стоту“ е најлошиот албум на Бјело Дугме. Моите последни три албуми се најзрели композициски, овој со Тифа и два со Ален. Но, во меѓувреме рокенролот го загуби своето значење“, заклучува музичарот.

„Три писма од Сараево“

Последното дело на Бреговиќ се вика Три писма од Сараево, а е компонирано за три виолини и има еврејско, муслиманско и европско влијание.

Тедески сакаше да го знае погледот на Бреговиќ за Сараево и дали не би било подобро Сараево да биде „балкански Берлин“ во креативна смисла, а ние постојано го цртаме паралелно со Ерусалим, каде што никогаш нема мир.

„Беше неизбежно да ја имавме таа страшна историја. Сараево е метафора. Она што го видовме во Сараево во 1990-тите, го гледаме насекаде низ светот, дека соседите ќе пукаат еден во друг. На последната плоча на Бјело Дугме, Ги составив Тамо Далеко и Лијепа наша. Во овој регион тоа звучи како некој Франкенштајн, но најдете и слушнете ја грчката верзија. Тој премин од молски кон дурски звучи толку природно, како отсекогаш да била една песна“.

„Ништо нема да биде именувано по мене“

На прашањето како денес гледа на неговото дело од неговиот стих „По мене нема да се нарече ништо“ одговара: „Денес кога слушам цигани како свират Ѓурѓовден или калашников, мислам колку е убаво некој од тоа да заработи бакшиш. Тоа ми е доволно – да знам дека некој заработил бакшиш свирејќи ги моите песни“- вели тој.

Na pitanje kako danas gleda na proročanstvo iz njegovog stiha Po meni se ništa neće zvati, Bregović odgovara: “Danas kad čujem kako Cigani sviraju Đurđevdan ili Kalašnjikov, pomislim kako je lepo da od toga neko zarađuje bakšiš. To mi je dovoljno – da znam da je neko zaradio bakšiš svirajući moje pesme”, kaže on.

Зачленете се и ќе добивате екслузивни вести од нашиот портал!