Вие имате прво да ја знаете вистината

Откриена е мистеријата за семејството кое оди четвороношки, до 2005 година ја криеле од светот (видео)

За семејството Улас, научниците рекоа дека е пример за „назадна еволуција“, бидејќи неколку членови на ова семејство одат четвороношки.

Од 19-те деца родени од Ресит и Хатиџе Улас – пет четириножни браќа и сестри – користејќи стапала и дланки со неверојатна агилност, истражувачите тоа го протолкуваа како чекор што му претходи на исправеното одење на човекот.

Толку е тешко и неприродно за луѓето да одат на овој начин што често се користи како задача на издржливост во американската војска – но за ова семејство тоа е реалност.

Различни теоретичари тврдат дека браќата и сестрите Улас одат како што нашите рани предци оделе на сите четири нозе и раце, што ни дава увид во далечното минато. Но, за разлика од приматите од кои еволуирале луѓето, браќата и сестрите од семејството Улас не ги користат рацете за одење, туку само дланките.

Некои научници ја опишаа оваа состојба како „назадна еволуција“, што наиде на критики од други експерти, кои велат дека е мешавина од генетски и посредни фактори.

Сестрите Сафија, Хазер, Сенем и Емине и братот Хусеин со години беа малтретирани од сурови соселани во провинцијата Хатај во јужна Турција, во близина на границата со Сирија, ги каменувале и навредувале, нарекувајќи ги со погрдни имиња.

И шестиот брат одел на на четири раце и нозе, но за жал починал кога имал пет години. Поради потсмев, жените од семејството Улас често остануваат блиску до дома, но според научниците кои го проучувале семејството, нивниот брат понекогаш талка по неколку километри и има основни интеракции со другите селани.

Ниту еден од петте луѓе, сега на возраст меѓу 25 и 41 година, не посетувал училиште, но тие можеле да научат курдски доволно за да комуницираат со своето семејство. Повеќе од две децении, постоењето на семејството се чуваше во тајност, тајна за остатокот од светот, додека двајца британски научници не ја видоа необјавената работа на турски професор во 2005 година.

Турските научници шпекулираат дека се работи за пореметување откриено од еволутивниот биолог Унер Тан, наречено Унер Тан синдром – во кое луѓето кои страдаат од овој синдром одат на сите четири и имаат сериозни пречки во развојот, што укажува на тоа дека тоа е форма на „назадна еволуција“.

Но, оваа теорија ја осуди британскиот психолог Николас Хемфри, кој ја опиша како „неодговорна“ и „навредлива“ откако се сретна и го набљудуваше семејството. Зборувајќи во документарец на БиБиСи, професорот Хемфри рече:

„Нема да кажам ништо за ова, мислам дека описот на ова семејство на професор Тан како „деволуција“, како еволутивно враќање, не само што е научно неодговорен, туку и длабоко навредлив за ова семејство.

Заклучокот на професорот Тејн беше отфрлен од Хемфри и уште двајца британски експерти, неврологот Роџер Кејнс и медицинскиот научник Џон Скојлс, кои тврдеа дека нивниот потег е последица на спојување на два ретки феномени. Сметаат дека тоа се должи на генетски и развојни околности.

Браќата и сестрите Улас, чии родители се братучеди, сите страдаат од вродено оштетување на мозокот, церебеларна атаксија, што значи дека им е тешко да се балансираат на две нозе, па нивниот моторен развој се канализира во ползење. Но, научниците сметаат дека тоа не е „доволно објаснување“ за таквиот потег, тврдејќи дека главен фактор е нивната состојба во околностите и околината.

Професорот Николас Хемфри рекол: “Знаеме дека мајката раѓала бебиња со исклучително брза низа. За пет години се родиле седум деца, од кои четири подоцна биле со четири нозе. Мислам дека воопшто не треба да се чудиме , иако ова е екстремен случај, таа култура може да биде толку влијателна кога сè повеќе сфаќаме дека толку малку од однесувањето на нашите деца или возрасни е всушност програмирано со гени“, пишува The Sun.

Гените ни даваат одредени потенцијали и тие комуницираат со културата во која се наоѓаме.

Сепак, дури и да е навистина еднократна патолошка состојба, мислиме дека од неа може да се извлечат антрополошки поуки. Бидејќи, како што истакнавме на почетокот, одењето на овие возрасни лица кои одат на четири ноги има невидени карактеристики кои не се забележани кај новороденчиња или други примати: особено, тоа е случај на одење со глуждовите, во комбинација со типична човечка двоножна употреба на задните нозете.

Зачленете се и ќе добивате екслузивни вести од нашиот портал!