Вие имате прво да ја знаете вистината

Турски историчар: Пет големи Везири на Османлиската Империја биле со потекло од Македонија

Турскиот историчар Сонер Чагаптај објави фотографија која се однесува на минатото на Турција, но и на Балканот и другите земји кои биле дел од поранешната Отоманска империја.

Имено, на мапата што ја објави историчарот графички се прикажани родните места на поранешни високи функционери на Отоманската империја, кои вршеле функции на големи везири во одреден период од постоењето на османлиската држава.

Според она што може да се забележи, најголем број везири, очекувано, се родени во денешна Турција, потоа Албанија, Грузија и Грција, што значи дека тогашните функционери од овие земји биле високо ценети членови на Отоманската империја.

Но, покрај споменатите земји, интересно е да се забележи дека зад Албанија, Грузија и Грција, најголем број Везири даде Босна и Херцеговина. Според податоците објавени од историчарот, 16 османлиски везири дошле од областа на денешна БиХ, а петмина биле со потекло од денешна Македонија.

Секако, земајќи го предвид фактот дека функцијата и улогата на големите везири се менувала за време на постоењето на Отоманската империја, треба да се истакне дека постојат различни критериуми за вреднување на оваа функција во различни периоди на владеење.

Секако, најважниот период за големите везири од БиХ го вклучува поглавјето од 1453 до 1611 година, кое често се опишува како период на доминација на големите везири од бошњачко потекло во периодот на значителното проширување на Отоманската империја.

Според одредени податоци, везирите со потекло од БиХ во просек ја извршувале оваа функција речиси шест години, додека другите везири на позициите биле околу две и пол години.

Секако, везирот кој најмногу се истакнал во тој период бил Мехмед-паша Соколовиќ, но тука се и Тавил Мехмед-паша, Лала Кара Мустафа-паша, Лала Мехмед-паша и Дервиш Мехмед-паша.

Во подоцнежниот период на Отоманската империја, бројот на бошњачките везири бил многу помал, а водечката позиција ја заземале везирите со албанско потекло, а на крајот на Османлиската држава, везирите од турско потекло повторно станале доминантни во оваа империја.

Инаку, во Отоманската империја високо се ценела функцијата Голем везир и се сметал за „втор човек во државата“ со големо влијание. Големите везири често ја водеа војската, го држеа државниот печат, претседаваа со диванот и ги водеа везирите.

Овој однос во контекст на денешните политички системи би можел да се толкува како однос меѓу премиерот и министрите.

Зачленете се и ќе добивате екслузивни вести од нашиот портал!