Вие имате прво да ја знаете вистината

Историчарот го урна големиот мит за хаваријата на Титаник: „Тоа не беше така“

Жените и децата први.

Ова е една од речениците која е највпечатлива кога станува збор за спасувањето патници за време на една од најголемите поморски несреќи на сите времиња, потонувањето на Титаник, кој беше снимена и во истоимениот холивудски блокбастер.

Но, историчарот Клес-Горан Ветерхолм тврди дека тоа е обична измислица и дека не е точно дека жените и децата преживеале благодарение на галантноста на мажите, пренесува Дејли Телеграф .

Тој истакнува дека повеќето од преживеаните во последните чамци за спасување биле од машки пол.

Во едно интервју, тој рече дека е неопходно да се демистифицира спасувачката операција на Титаник.

Ветерхолм на изложбата во Лондон претстави дури 200 предмети кои припаѓале на екипажот и патниците на Титаник. Во рамките на изложбата ќе се реконструираат и некои од кабините на бродот за посетителите да имаат единствена можност да го доживеат раскошот на овој огромен брод.

Титаник потона пред 110 години, на 15 април 1912 година, на линија од британскиот Саутемптон до американскиот Њујорк. Публиката ширум светот уживаше во филмскиот спектакл со Кејт Винслет и Леонардо ди Каприо во главните улоги, но овој историчар верува дека има уште поинтересни, нераскажани приказни за потонувањето на легендарниот брод. Шведскиот кустос на изложбата им рече на новинарите дека „важно е да се погледне назад на трагедијата и да се скршат некои митови што се создадени, особено оној за жените и децата“.

Реченицата која наводно ја изговорил капетанот била погрешно разбрана од различни страни на бродот.

Од преживеаните имало 323 мажи, од кои 80 отсто од нив влегле во чамци за спасување додека се спуштале по страните на бродот што тоне. Тие преживеаја затоа што првиот офицер Вилијам Мардок, кој обезбеди евакуација од десната страна на бродот, не им забрани да го сторат тоа. Десно беше друг офицер, Чарлс Лајтолер, кој буквално ја сфати наредбата на капетанот и во чамците стави само на жени и деца. Се разбира, настана хаос.

Еден чамец кој можеше да прими 65 луѓе остана со само 28 патници, мажите останаа на бродот. На десната страна, ситуацијата беше поинаква. Последните чамци за спасување отидоа полни со мажи, изјави историчарот за Телеграф.

Ветерхолм исто така истакнува дека уште една голема грешка, кога се зборува за Титаник, е националноста на неговите патници. Според неговото истражување, петтата по големина група на патници биле Арапите, особено од Сирија и Либан, кои тргнале кон Америка во потрага по подобар живот.

Шведскиот историчар во ваквото истражување докажа и дека при вакви несреќи капетанот и екипажот имаат за 18,7 отсто поголеми шанси да преживеат од патниците и дека во такви ситуации често се користи паролата „секој за себе“, а не „жени и деца напред“.

Тоа го докажал со истражување на 18 примери на поморски катастрофи од 1852 до 2011 година во кои загинале вкупно околу 15.000 луѓе. Меѓу преживеаните, 17,8 отсто биле жени, додека во хавариите просечно преживеаните мажи биле 34,5 отсто.

Една друга книга тврди дека е погрешно да се верува дека телеграфски оператор на 60 милји оддалечениот брод Калифорниан можел да спаси животи, дури и ако добил повик за помош. Сирил Еванс легнал во 23:30 часот на 14 април 1912 година, а официјалните податоци велат дека ако останел на работа само неколку минути подолго, ќе го примал повикот за помош од Титаник и, како што заклучи тогаш американската истрага, Калифорниан можеше да им помогне на патниците и членовите на екипажот. Ова го негира дури и Паркс Стивенсон, историчар кој заедно со режисерот Џејмс Камерон ја напиша книгата за Титаник.

На дневна светлина, на Калифорниан ќе му бидат потребни најмалку два часа да го пробие мразот и да стигне до местото на катастрофата, а многу повеќе ноќе. Накратко, ако Еванс успееше да го прими повикот за помош од Титаник, додека да стигнат до нив, повеќето луѓе веќе ќе умреа од студ – вели Стивенсон за Телеграф.

Зачленете се и ќе добивате екслузивни вести од нашиот портал!