Минатата година бевме сведоци на се почести мафијашки убиства во регионот. Ситуацијата ескалираше со апсењето на групата Вељко Беливук и Марко Миљковиќ на 4 февруари, кои се осомничени за најтешки кривични дела – убиства, киднапирања, трговија со дрога и силување. Оттогаш, српските власти објавија многу докази за монструозните дела извршени од оваа група, а тоа што е познато од самиот почеток е дека тие дејствувале како огранок на црногорска криминална група позната како кавачки клан.

Како водачи на тој клан се споменуваат Радоје Звицер и Слободан Кашчелан, а голем број убиени криминалци од страна на групата на Вељко Беливук биле членови на ривалска криминална група – шкаљарскиот клан. Војната на црногорските кланови се прелеа на територијата на Србија, а нивните играчи од Белград вршеле разни валкани работи за водачите од Црна Гора. Додека Беливук се споменува како човек од доверба на кавачкиот клан, Лука Бојовиќ, кој во моментов издржува затворска казна во Шпанија, бил соработник на шкаљарскиот клан.

Со оглед на тоа што рамнотежата на силите во криминалните кругови во моментов е во целосен хаос, многумина се прашуваат што во битката за превлат меѓу клановите би значело ослободувањето од затвор на Бојовиќ и кога тоа може да се случи .

Лука Бојовиќ може да биде ослободен најрано на почетокот на 2024 година, под услов шпанските институции да го прифатат неговото барање за условен отпуст, за што може да поднесе барање по издржување на две третини од казната.

Бидејќи тој е во притвор од 9 февруари 2012 година, кога беше уапсен во Валенсија, тој може да побара условно отпуштање на 9 февруари 2024 година. Доколку институциите во Шпанија го одобрат тоа, Лука Бојовиќ е слободен човек – затоа што Србија не го бара за какво било дело. Доколку треба да ја отслужи целата казна до крајот, тој нема да биде ослободен од затвор во Шпанија до 2030 година.

Во Шпанија, тој беше осуден на 18 години затвор за организиран криминал. Три години затвор за фалсификување документи, пет години за злосторничко здружување и десет години затвор за поседување оружје.

Во Србија, тој беше обвинет за убиството на Бранко Јефтовиќ Јорга и обидот за убиство на Андрија Драшковиќ и Зоран Недовиќ Шок во 2004 година, како и за убиството на нивните телохранители Дејан Живанчевиќ и Милутин Јовичиќ, кои беа убиени во таа прилика. Тој беше ослободен од сите тие обвиненија. Иако неговото име беше поврзано со некои други кривични дела, истражителите не собраа материјални докази за да ги потврдат нивните сомневања

По падот на криминалната група предводена од Дарко Шариќ, шкаљарскиот клан доживеа голем подем во подземјето на Црна Гора и Србија. Овој, во тоа време единствен клан, до 2014 година го водеше опасната четворка, Јован Вукотиќ, Игор Дедовиќ, Радоје Звицер и Слободан Кашчелан. Заедно, тие организираа огромен транспорт на кокаин од Јужна Америка и Европа, како и понатамошна дистрибуција во земјите од регионот, и за кратко време, тие направија огромно богатство.

Како и да е, во 2014 година имаше недоразбирање за транспорт на 200 килограми кокаин од Јужна Америка во Валенсија, а Горан Радоман, кој беше близок на Вукотиќ и Дедовиќ, влезе во конфликт со човекот од доверба Радоје Звицер и Слободан Кашчелан. Овој конфликт ескалирал до тој степен што Звицер и Кашчелан го напуштиле кланот и решиле да формираат свој, кавачки клан.

Потоа следеше собирање сојузници во Црна Гора меѓу другите кланови и криминални групи, а ликвидациите го следеа овој процес. Првиот убиен беше токму Радоман.

По разделбата со Кашчелан и Звицер и ликвидацијата на Радоман, шкаљарскиот клан продолжија да го водат Јован Вукотиќ и Игор Дедовиќ. Двајцата решија да ја соберат помладата генерација околу нив, пред се криминалци од Црна Гора, а на кланот му се придружија и братот на Јован, Игор Вукотиќ, Стеван Стаматовиќ, Дамир Хаџиќ, Алан Кожар, водач на барско-будванската криминална група и Владан Радоман, брат на убиениот Горан Радоман.

Кога најдоа сојузници во Црна Гора, следната станица на шкаљарскиот клан беше воспоставување контакти со моќните српски криминални групи.

Водач на барската криминална група беше покојниот Лука Ѓуровиќ, брат на Јово Ѓуровиќ, кој е близок соработник на Лука Бојовиќ од 90-тите години на минатиот век, еден од најмоќните српски криминалци, кој го презеде српското подземје по распадот на земунскиот клан. Нивното запознавање датира од воените активности од 90-тите години на минатиот век.

Токму поради оваа тесна врска, шкаљарците се поврзаа со Бојовиќ, но во меѓувреме тој заврши во затвор во Шпанија, каде беше осуден на долгогодишен затвор за организиран криминал. Во негово отсуство, како што покажуваат оперативните податоци, кланот на Бојовиќ е предводен од Филип Кораќ. Поради ликвидациите на врвот на шкаљарскиот клан, се претпоставува дека тој во моментов е предводен од браќата Вукотиќ.

Во српската јавност често се споменуваат имињата на навивачите Лазар Вукичевиќ и Горан Величковиќ Гокси, како и на Александар Шарец, за кои постои сомневање дека се ликвидирани од групата на Беливук, а сите тие биле наводно блиски соработници на шкаљарскиот клан во Белград . Исто така, во врска со оваа криминална група беше и Бојан Мирковиќ, кој беше убиен минатата година во Белвил.

Во мај 2018 година беше убиен и Драгослав Милорадовиќ, соработник и кум на Лука Бојовиќ. Тој одамна беше еден од најблиските соработници на Лука кој чувал фалсификувани документи со кои Бојовиќ го криел својот идентитет. Милорадовиќ беше убиен во перална за автомобили, кога напаѓачите со мотор испукаа повеќе од 15 истрели од автоматско оружје кон него. Камерите ги снимале убијците, но тие не биле уапсени.

Летото истата година, Синиша Милиќ (45), шефот за обезбедување на водачот на кланот на Бојовиќ, Филип Корач, беше разнесен во експлозија на бомба во центарот на градот.

Поради сите овие загуби, и многу блиски луѓе на Бојовиќ, многумина се прашуваат што ќе се случи по неговото ослободување од затвор и дали ќе падне нова крв во подземјето?