• Животот е фантастична работа, особено кога поминувате низ нешто како што поминав и јас. Тогаш уживате во секој момент, секој детал. Јас практично се родив двапати. Прво во февруари 1969 година, а потоа 50 години подоцна. Гледањето како силен човек плаче е посебна работа, со болеста научив да ги изразувам своите емоции, научив да плачам и не се срамам од тоа. Никогаш не треба да ни биде срамота. Пред тоа, сè чував за себе, тогаш сфатив дека плачењето е добра работа, како и покажување љубов кон луѓето – рече Михајловиќ.

На прашањето дали се плаши, Михајловиќ имаше директен одговор.

  • Да сонуваш за својот погреб, неколку пати, е многу чудно. Никогаш не изгубив надеж, сето тоа го поврзав со мојата желба да се борам. Ја хранев мојата храброст. Секако, лекарите играа голема улога во сето тоа, им благодарам и ќе им бидам должен засекогаш – изјави Михајловиќ.