Едно е јасно: Израел загуби, а Хамас победи, заклучи израелскиот рабин д-р Даниел Хартман во својот текст на порталот Тајмс оф Израел.

И тоа без оглед на тоа колку милји тунели на Хамас уништи Израел и без оглед на бројот на години на одвраќање што ги доби Израел пред Хамас да ја врати својата воена моќ.

Тој во текстот предупреди дека израелските пријатели ширум светот чувствуваат зголемена загриженост за легитимноста на израелските барања и имаат потешкотии да им го објаснат тоа на другите, особено на своите деца.

На меѓународно ниво, авторот вели дека ракетните напади на Хамас и гранатирањето на израелски цивили биле легитимен напад против угнетувачите, додека обидот на Израел да ги потисне се смета за уште една манифестација на злоупотреба на моќта.

Дури и кога се осудува Хамас, таквата осуда секогаш била придружена со НО. На пример, нападите на Хамас се трагични, но тоа не го оправдува непропорционалниот одговор на Израел и неговите воени злосторства, вели тој.

Хартман, кој е и директор на Еврејскиот институт Шалом Хартман за истражување и образование во Ерусалим, истакна дека многу Израелци тврдат дека се подготвени да ја платат оваа цена сè додека израелските граѓани се безбедни.

Двете најважни морални критики упатени кон Израел во тековната војна против Газа се, според Хартман, прво големата диспропорција во рамнотежата на силите меѓу Израел и Хамас. Израел има голема, моќна армија која е заштитена од ракетите на Хамас со жезната купола, додека Хамас се потпира на многу скромни воени можности. Ова не е „фер борба“, имајќи предвид дека постои несовпаѓање во моќта.

Што се однесува до втората критика, таа се фокусира на големата диспропорција кај жртвите, чиј размер е 10 спрема 1 во корист на Израел, додека нерамнотежата се зголемува во проценките за степенот на оштетување на зградите и инфраструктурата.

И додека првичниот одговор на Израел на ракетите Хамас можеби беше легитимен, како што велат критичарите, тој легитимитет одамна е истечен и секој ден на упорноста на Израел во кампањата е уште еден доказ за неговата морална празнина, според писателот.

Не можеме да очекуваме другите да замижат пред нашиот непропорционален одговор ако видат дека не се грижиме за страдањата на Палестинците и дека навистина се стремиме кон мирно и праведно решение на израелско-палестинскиот конфликт, додаде тој.