Ова е национална катастрофа, никогаш не сум видел толку голема катастрофа во мојот живот, рече со солзи во очите гувернерот на Бејрут, Марван Абуд, обраќајќи им се на новинарите меѓу урнатините на пристаништето во Бејрут, уништени од страшна експлозија која однесе најмалку 135 животи.

Со уште 80 лица се исчезнати и повеќе од 5.000 повредени, што сигурно ќе го зголеми бројот на загинати.

Околу 300 илјади жители на либанската престолнина останаа без покрив над главата, што е скоро 10 проценти од Бејрут и околината.

Болниците каде се сместени илјадници повредени веќе се преполни со луѓе заразени со Ковид-19 и страдаат од недостаток на медицински материјали, а и тие се оштетени од експлозијата.

Иако во последните десет години Либан е погоден од војни и тероризам, уништувањето што се случи во вторникот вечерта, според претходните информации не е последица на воен или терористички напад.

Гувернерот Абуд го спореди уништувањето со онаа што го доживеаја Хирошима и Нагасаки на крајот на Втората светска војна, иако во овој случај тоа не беше атомска бомба.

Ваквите шпекулации беа предизвикани од експлозивен облак во форма на печурки и голем бран експлозија што се шири со километри далеку.

Сепак, експертите брзо ги отфрлија ваквите теории.

Мартин Фајфер од Универзитетот во Ново Мексико коментираше за „Бизнис инсајдер“ за експлозијата.

Тој рече дека не може да биде нуклеарна бомба, но дека пожарот довел до детонирање на хемикалии или некој експлозивен материјал.

Како и да е, посоодветна споредба би била таа со украинскиот или советскиот Чернобил во 1986 година, пишува либанско-британскиот новинар Оз Катерџи за „Надворешна политика“.

Како и советската катастрофа, така и оваа либанската е резултат на сериозна неспособност, системска корупција и небрежност – и нејзиниот ефект ќе биде многу поширок од почетната експлозија.

Како и либанскиот здравствен систем, целата земја беше на работ на колапс уште пред експлозијата.

Бегалската криза во таа земја трае девет години, колку што трае и самата војна во Сирија, со околу 1,5 милиони бегалци кои се уште се наоѓаат во Либан, што е 30 отсто од вкупниот број бегалци од Сирија и повеќе од 20 отсто од вкупното население на Либан.

Според официјалните информации, складот ​​што експлодирал во пристаништето држел скоро 3.000 на амонијак нитрат, кој е таму складиран уште од 2014 година.

Тимот што го спроведе увидот пред само шест месеци предупреди дека складираниот амонијак нитрат, доколку не се отстрани, може да го разнесе целиот Бејрут.

На крајот тоа и се случи!


Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *