Со децении слушавме приказни за тоа како комунистичкиот режим предводен од Јосип Броз Тито ги мачеше и убиваше своите политички неистомисленици на Голи Оток.

Дарко Злојутро објави книга наречена „Голиот остров во Белград“, која фрла ново светло на настаните за време на тивката војна меѓу Тито и Сталин, но и на превоспитувањето на сите што не размислувале како него.

Knjiga Darka Zlojutra

Во книгата велите дека „Голи оток е едно од најкрвавите места на Балканот“, како тоа?

  • Да, за жал, историјата на Балканот беше крвава и бурна. Ако само ги погледнете неславните јами во Херцеговина, усташкиот камп во Јасеновац, тогаш тоа најкрваво место навистина може да се доведе во прашање. Но, ако го земеме предвид моментот на создавање на кампот на Голи Оток, а тоа е периодот кога слободата дојде во Југославија, кога заврши Втората светска војна. И кога ќе погледнете како се луѓето, повторувам во слобода мачени и убивани не само затоа што мислеа поинаку од Тито, затоа што ги сакаа Сталин и Русија, туку и затоа што раскажаа шега во паб, па затоа некој лажно ги пријавил, или починале заради поглед кон убава жена, тогаш навистина можеме да кажеме дека ова е најкрвавото или најсуровото место на Балканот. Она што би сакал да го истакнам е фактот дека најмногу срби од поранешните народи на ЈУГОСЛАВИЈА беа убиени на Голи Оток. Не би се заколнал дека оваа информација е случајна.