Бомбардирањето на НАТО врз Сојузна Република Југославија (СРЈ) е замислено летото 1998 година, тврди пензионираниот генерал Јован Милановиќ.

Милановиќ, кој беше во Брисел, како разузнувач на Југословенската армија, од почетокот на 1995 година до крајот на 1998 година, исто така, тврди дека една од опциите предвидувала војна со Русија, преку Полска и балтичките земји, доколку Москва реши да ја брани СРЈ.

Милановиќ беше формално испратен во Брисел со измислена биографија како цивилен дипломат, односно како советник за политички прашања во југословенската мисија во Европската унија во Брисел, додека неговата вистинска задача беше да собере информации и да спречи стратешко изненадување од НАТО.

Во интервју за емисијата „Дозволите“, Милановиќ рече дека во април 1998 година, кога започнале поинтензивните конфликти меѓу Војската на Југославија и ОВК на Косово, државниот секретар на САД, Медлин Олбрајт, им соопштила на сојузниците на НАТО кои се целите на нападот врз СРЈ, а на крајот на мај во Лисабон, на самитот на НАТО, беше одлучено да се интензивира притисокот врз Белград.

Разработен беше и методот на употреба на копнените сили, како и изборот на индивидуални цели за бомбардирање. Сето ова се случи летото 1998 година, кога светската јавност не можеше ни да претпостави дека се подготвува сериозна војна. Разработени се три варијанти на напади врз СРЈ, а се бараше правен модел или оправдување за војната во меѓународното право, рече тој.

Милановиќ тврди дека планот за напад на СРЈ бил усвоен на 3 август 1998 година и дека тој испратил таков извештај, во кој се споменуваат интервенција, окупација на Косово и изолација на остатокот од Србија, но дека Белград не поверува во извештајот.

Тој додаде дека покрај планот „Криза југ“, кој предвидуваше агресија против Југославија, постоеше и планот „Криза север“, кој се однесуваше на конфликтот на НАТО со Русија, доколку таа земја се замеша во одбраната на Југославија.

Го информирав Белград, со кои документи располагам. Проблемот беше што немав заверен потпис и печат на документите што ги носам со себе, односно дека станува збор за дипломатска пратка. Одлучив да ги ставам тие документи, тешки неколку килограми, во автомобилот и да ги донесам сам во Белград, откри за прв пат во јавноста генералот Милановиќ.

Дојдов во Белград летото 1998 година на мое барање, имајќи предвид дека наидов на два клучни документи од стотици други со кои располагав.

Кога ги разгледав документите, разбрав за што станува збор. Тоа беше план за агресија против Југославија, голема воена вежба која се случи пролетта 1998 година во Шпанија и Португалија. Учествуваа десетици илјади луѓе. Извршена е имитација на подрачјето на Косово и Метохија, односно на цела Србија. Тој план беше наречен „Криза југ“, додаде тој.

Генералот додаде дека имал пет кругови контакти во Брисел – односно врски од НАТО, од военото крило на Западноевропската унија, земјите од Партнерството за мир, странските амбасади и институти и организации како што е Собранието на НАТО.

Благодарение на еден таков контакт со висок претставник на пријателска земја, само неколку часа по седницата на Советот на НАТО, дознав дека е донесена одлука за бомбардирање на Република Српска. Јас веднаш ги проследив информациите до Белград, рече Милановиќ и додаде дека така е спречено поголемо уништување на воените потенцијали на ВРС.