Двајца поранешни членови на УЧК: Салих Мустафа или командант Цаљи, поранешен командант на УЧК и Агим Чеку, поранешен командант на Генералштабот на УЧК вчера беа изведени пред Обвинителството во Хаг со цел да одговараат за тешки злосторства врз Србите на Косово и Метохија!

Додека Мустафа е обвинет за воени злосторства на Косово и Метохија во април 1999 година, за киднапирање, тортура, нанесување тешки повреди, но и смрт на едно лице на имот во Злашу, деталите за обвинението против Чеку сè уште не се објавени.

Мустафа, инаку, не сакаше да се изјасни за виновен, но рече дека прво сака да се консултира со неговиот бранител. Тој има рок од 30 дена да го стори тоа.

Според обвинението, од 1 до 19 април 1999 година, Мустафа и одредени други членови на ОВК, вклучувајќи ги командантот Табути, Иљми Веља, Бими, Дардани, Африм, надвор од редовна законска постапка лишиле од слобода шест лица на имотот во Злашу.

Ги чуваа под стража, меѓу другото, во заклучена штала и ги подложија на суров третман и тортура. Затворениците биле држени во нехумани услови, без доволно храна, вода и здравствена заштита, како и без санитарни и хигиенски објекти. Групата командувана од Мустафа редовно ги злоупотребувала затворениците, тепајќи ги со разни предмети, палејќи им ја кожата и давајќи им електрични шокови, се наведува во обвинението.

Исто така, се додава дека им се заканувале со смрт, им нанесувале тешки повреди, влевале страв, ги понижувале, заплашувале, малтретирале и ги испрашувале и насилно изнудувале изјави и признанија.

Додека ги држеа во заробеништво, врз некои затвореници уринираа во присуство на други затвореници, а Мустафа лично испрашуваше и тепаше најмалку тројца затвореници, ги нарекуваше шпиони или бараше да ги откријат имињата на крадците и шпионите. Тортурата на имотот во Злашу резултирала со губење на свеста, скршени коски, понижување, телесно осакатување, тешки модринки, изгореници и рани, големо надворешно крварење, како и ментални и физички проблеми кои продолжиле и по ослободувањето на жртвите, се наведува во обвинението.

Мустафа е исто така обвинет дека бил присутен кога бил донесен затвореник во Злашу, за потоа од членовите на ОВК тој затвореник да бидат издвоен, тепан и мачен посурово од другите затвореници. Последен пат бил виден жив на 19 април 1999 година. Неговото семејство никогаш повеќе не го видело. Телото на затвореникот беше пронајдено дури откако единицата на Мустафа го напушти имотот во Злашу на крајот на април 1999 година.

Мустафа е обвинет дека бил учесник во заедничко злосторничко дело, заедно со неговите подредени војници на ОВК Командант Табути, Иљми Веља, Бими Дардани, Африм и други.

Според обвинителите, во текот на целиот инкриминиран период, Салих Мустафа бил командант на единицата Агенција и признат лидер на имотот во Злашу, кој служел како затвор. Тој несомнено ги водеше и командуваше припадниците на ОВК кои извршија злосторства.

Од друга страна, за Чеку, кој беше испрашуван повеќе од два часа, не беа презентирани деталите за обвинението, како и самото вчерашно испрашување. Инаку, според потерницата на Србија за воени злосторства на Косово, тој досега бил апсен и приведуван трипати, додека бил протеран од Колумбија, но никогаш не бил екстрадиран во Србија.

Сима Спасиќ, претседател на Здружението на семејства на киднапирани и убиени во Косово, истакнува дека Мустафа е главниит виновник за многу други кривични дела кои не се вклучени во обвинението. Тој вели дека Мустафа извршил многу полоши злосторства над Србите во текот на летото 1998 година.

Во текот на мај, јуни и јули 1998 година, повеќето Срби беа киднапирани. Тој е еден од одговорните затоа што бил еден од водачите на ОВК, тие ги држеле логорите Ликовац, Лапушник, Волујак. Сепак, обвинителството не го навело тоа во обвинението, а тогаш беа киднапирани 140 Срби.

Спасиќ смета и е убеден дека обвинителството ќе им суди поранешните команданти на УЧК само за албанските но не и за српските жртви.