Веќе во август 1998 година, сценариото за агресија на НАТО врз СР Југославија беше познато на војската и државниот врв во Белград, вели во ексклузивното интервју за Косово Интер, најпознатиот српски разузнавач од модерната ера, пензиониран генерал-мајор Јован Милановиќ, кој во тоа време веќе беше три бил во тајна мисија во Брисел. Она што според него не било познато во тоа време, е точниот датум на нападот.

Милановиќ вели дека уште од 92 -93 година постоеја сериозни индикатори дека Југославија ќе биде распадната а потоа и нападната. Заклучоците беа прилично убедливи и се очекуваше развој на настаните во таа насока. Ова значеше дека, кога ќе се распадне СФРЈ, тогаш ќе имаше одреден мир на тоа подрачје, но нема да се откаже од понатамошен притисок врз новоформираната држава, за која концептот на некој начин веќе се гледаше, според медиуми.

„Со стратегијата на НАТО од 1990 година, која беше усвоена во Рим, проектот беше дека НАТО ќе настапи во следните пет можни фази. Бевме првата фаза, во која треба, на кој било начин, со милост или сила, да ги инсталираме нашите сили и позиции и да создадеме услови за привлекување клучни потенцијали кон Северна Африка, Медитеранот и Блискиот исток. Ова е втора фаза, следната е Блискиот исток и јужните советски држави, муслиманите. Четвртата фаза е да се пристапи кон Кина и петтата е интервенција каде и да се загрозуваат американските интереси, во воздухот, на море итн. “

„Во тоа време, ние го баравме најдобриот начин, модел, како да инсталираме претставник на југословенската армија во таа област. Обидот беше официјално, како и во другите земји, да се испрати барање до Белгија за дозвола нашиот воен претставник да биде акредитиран таму, но знаевме дека тоа нема да биде можно, затоа што во тоа време бевме под санкции и нашиот дипломатски праг во Брисел беше на ниско ниво . Немавме амбасадор во Европската унија, ниту амбасадор во Белгија и доколку дојдеше официјален воен претставник, тој ќе го надминеше нивото на дипломатија што државата го има таму како дипломатска мисија. Бидејќи тоа не успеа, тогаш беше донесена одлука да се инсталира офицер со соодветни квалитети, знаење, искуство и сл.

Така и почнаа проблемите со ЕУ и НАТО . Србија или тогашна Југославија никогаш немаше и ќе нема добри односи поради лошите контакти на нашите служби со странските. Никогаш не сме имале добри односи освен можеби со Франција . Во тоа време мислевме дека сме голема сила и дека не ни треба никој а сега почнуваме да гледаме слепо кон ЕУ И НАТО .