Синиот понеделниk, третиот понеделник во јануари , често се нарекува најдепресивен ден во годината. Идејата потекнува од ПР кампањата од 2005 година, лансирана од туристичка компанија, во која се презентираше наводна формула за пресметување на врвните несреќи. Оттогаш, концептот во голема мера е отфрлен во научната заедница како мит, а не како мерлив психолошки феномен.
Сепак, Синиот понеделник преживеа во популарната култура . За многумина, тој буди познато чувство: пристигнувањето на сметките по празниците, темните зимски утра, студеното време и менталниот притисок од враќањето во дневната рутина. Додадете ја на тоа симболичната тежина на понеделникот и лесно е да се разбере зошто идејата резонира. Името, исто така, алудира на познатата песна на „Њу ордер“ „Син понеделник“, што дополнително го зајакнува неговото културно препознавање.
Иако не е научно заснован, „Синиот понеделник“ се користи како можност да се разговара за менталното здравје . Секоја година, тој отвора теми за сезонска депресија, исцрпеност и практични начини за справување со „зимската депресија“, од давање приоритет на одмор и дружење до барање стручна помош кога е потребно.
Дополнителен притисок создаваат и новогодишните одлуки. Многумина ги носат со голем ентузијазам на 1 јануари, но веќе на средината на месецот сфаќаат дека сè уште не започнале или дека веќе се откажале од своите планови, што може дополнително да влијае на чувството на незадоволство и вина.
