Икањето е многу честа појава кај новороденчиња и бебиња, а многу родители се грижат кога бебето ќе почне да ика за време или по хранењето. Добрата вест е дека во повеќето случаи нема за што да се грижите.
Овој феномен е особено изразен во првите месеци од животот, а бебињата можат да имаат икање дури и пред раѓањето. Многу бремени жени доживуваат ритмички контракции во стомакот токму поради ова.
„Икањето кај бебињата е многу честа појава и обично не е проблем. Всушност, тоа обично ги мачи родителите повеќе отколку бебето“, вели педијатарот Кајли Лирман од клиниката Кливленд.
Зошто се појавува?
Како што објаснува Клиниката во Кливленд, икањето најверојатно е резултат на иритација на дијафрагмата, мускул кој се наоѓа под белите дробови. Кога овој мускул одеднаш се контрахира, гласните жици се затвораат за момент и се создава препознатлив звук.
Според педијатарот Лирман, не е точно познато зошто бебињата икаат почесто, но тоа може да се должи на гасови во желудникот. Кога бебето јаде премногу или голта многу воздух додека се храни, желудникот се шири и притиска на дијафрагмата, што може да предизвика икање.
Кога тоа може да биде знак на рефлукс
Иако икањето обично не ги мачи бебињата, понекогаш може да биде знак на гастроезофагеален рефлукс, состојба во која желудочната киселина се враќа во хранопроводот.
Тогаш икањето не е единствениот симптом. Бебињата со рефлукс често кашлаат, подригнуваат, се немирни и плачат, а го свиткуваат грбот за време или по хранењето. Доколку ги забележите овие знаци, препорачливо е да разговарате со педијатар.
Што може да помогне?
Ако вашето бебе нема симптоми на рефлукс, икањето не треба да се третира, но има неколку работи што родителите можат да ги пробаат. Педијатарот Лирман советува хранење во исправена положба, бидејќи бебето кое не лежи рамно голта помалку воздух.
Подригнувањето за време на оброците може да спречи икање. При хранење со шише, може да се направи пауза по приближно 60 до 90 милилитри, а при доење, пред да се премине на другата града. Ако икањето веќе започнало, може да помогне и лесно потапкање по грбот.
Понекогаш цуцлата помага бидејќи движењето на цицање може да ја опушти дијафрагмата. Сепак, најважно е да не паничите.
„Икањето престанува сами од себе и не предизвикува непријатност кај бебињата, па затоа не треба да чувствувате дека треба да го лекувате“, вели педијатарот.
