Способноста на човекот да ги препознава внатрешните сигнали на своето тело, како што се чукањето на срцето или ширењето на белите дробови, е од суштинско значење за регулирање на емоциите и одбрана од анксиозност и депресија, според најновите невронаучни истражувања.
Ова помалку познато внатрешно сетило, кое научниците го нарекуваат интероцепција, делува како тивок комуникациски канал помеѓу нашите органи и мозокот.
Додека видот или слухот ни помагаат да се снајдете во надворешниот свет, интероцепцијата ни кажува што се случува во нас – од чувство на глад и жед, до суптилни промени во срцевиот ритам што директно влијаат на тоа како се чувствуваме.
Невронаучниците и психолозите кои се занимаваат со овој феномен предупредуваат дека нарушувањето во оваа смисла може да биде коренот на многу психолошки проблеми. Кога мозокот погрешно ги толкува сигналите испратени од телото, се јавува емоционален краток спој.
Интероцепцијата е основата врз која ги градиме нашите емоции. Ако не можеме точно да прочитаме што ни кажува нашето тело, ќе ни биде потешко да ги управуваме нашите чувства, објаснуваат експертите.
Научните студии сугерираат дека нашите емоции се всушност толкување на физичките состојби. Кога сме исплашени, нашите мускули се напнуваат и нашето дишење станува поплитко. Интероцепцијата ги пренесува овие податоци до мозокот, кој потоа „лепи етикета“ на таа комбинација од физички сензации – страв.
За среќа, научниците нагласуваат дека ова скриено сетило може да се тренира и подобри.
Преку контролирани клинички експерименти, експертите развија вежби како „тренинг за свесност за срцевиот ритам“, каде што пациентите учат точно да го проценат својот срцев ритам без да го мерат пулсот на вратот или зглобот.
Докажано е дека ваквите вежби на фокусирање на дишењето и внатрешните процеси ја обновуваат оштетената врска помеѓу умот и телото, што директно и на долг рок го намалува нивото на стрес и анксиозност, пишува порталот Science Alert.
