Инвазивниот и отровен вид „lagocephalus“ се шири кон Атина и централна Грција, загрозувајќи го рибарството и морскиот екосистем, а експертите предупредуваат дека последиците од климатските промени би можеле да овозможат негов понатамошен раст до 2035 година.
Ширењето на отровната сребренолична риба пуфер , латински „lagocephalus“, сè повеќе ја загрижува научната јавност бидејќи овој инвазивен вид од јужните морски зони постепено се движи кон централните делови на земјата и крајбрежјето околу Атина . Експертите предупредуваат дека нејзиното континуирано присуство во Источниот Медитеран може да има сериозни последици за морскиот екосистем, локалниот риболов, но и за безбедноста на луѓето, со оглед на тоа што станува збор за исклучително опасна и отровна риба.
Според истражувачите, во последните месеци овој вид е потврден во јужниот дел на Евискиот Залив, како и по должината на брегот на Атика , вклучувајќи ги областите Палаја Фокаја, Саронид и Варкиза, што укажува на негова брза експанзија кон север. Како што објави „Катимерини“, дополнителни наоди се регистрирани и во поширокото подрачје на западна Евија , што потврдува дека популацијата стабилно се етаблира во новите морски зони.
WETERINGS, R., ROODENBURG, A., DE VRIES, R. E., SNEEKES, T., & CORNWELL, T. O. (2026). Climate-driven range expansion of the invasive silver-cheeked toadfish (Lagocephalus sceleratus, Gmelin 1789) in the Mediterranean: modelling habitat suitability. https://t.co/oVoWdJy3Gu pic.twitter.com/4R3EORR5Qo
— MeditMarSci (@MeditMarSci) June 12, 2026
Морскиот биолог Димитрис Пафрас од Универзитетот во Тесалија наведува дека помлади единки се забележани и во близина на Еретрија, Лефканди и други делови од брегот, што укажува дека видот не само што опстојува, туку и успешно се размножува. Според него, оваа експанзија е поврзана со поволните температурни услови во морето, кои му овозможуваат полесно да преживее и побрзо да се прилагоди на новите средини.
Научниците дополнително предупредуваат дека зголемувањето на температурата на морето, како резултат на климатските промени, го прави Источниот Медитеран сè попогоден за овој вид што потекнува од Индо-пацифичкиот регион. Покрај еколошката нерамнотежа, рибарите веќе трпат штети бидејќи рибите ги уништуваат мрежите и уловот со своите моќни заби, додека се хранат со риби, ракови, мекотели и цефалоподи, а дополнителна опасност е тетродотоксинот, моќен невротоксин кој може да биде смртоносен дури и по термичка обработка. Експертите нагласуваат дека популацијата се шири речиси без природни непријатели, поради што Кипар , каде што државата ги охрабрува рибарите да ја отстранат од морето, додека проекциите покажуваат дека поволните услови за нејзино ширење би можеле да траат најмалку до 2035 година, што укажува на долгорочен еколошки предизвик.
