Во зори на 1 септември 1939 година, Германија го започна планот „Фол Вајс“ и ја нападна Полска со околу 1,5 милиони војници. Ова го означи почетокот на Втората светска војна, во која загинаа повеќе од 60 милиони луѓе низ целата планета.
На 25 август 1939 година, стариот германски борбен брод „Шлезвиг-Холштајн“, кој се користел пред дредноут, вплови во пристаништето на Слободниот град Данциг. Официјално, бродот пристигнал таму за да ја одбележи годишнината од победата на Германија во Битката кај Таненберг во Првата светска војна. Шарени знамиња се вееја од јарболите, додека морнарите стоеја во формација во бели парадни униформи, со месингани копчиња што светкаа на доцното летно сонце.
Но, бродот имал многу позлокобна цел. Пред набљудувачите да станат свесни, повеќе од 200 маринци биле скриени под палубата, подготвувајќи се за намерен и неиспровоциран напад врз Полска.
Во сивата утринска светлина на 1 септември 1939 година, бродот тивко се движеше на кратко растојание од пристаништето Данциг до место наречено Фајв Вистл Бенд, спроти малото полско воено транзитно депо на Вестерплате.
Тој отворил оган во 4:43 часот наутро, означувајќи го почетокот на Втората светска војна, според Националниот музеј на САД.
Зад планот за напад врз Полска стоеше опсесијата на германскиот водач Адолф Хитлер со идејата за создавање „Лебенсраум“ – животен простор за Германците на Исток. Сепак, Хитлер очигледно не мислел дека агресијата врз Полска навистина ќе започне светски конфликт. Попуштањето на западните сили во случаите на анексијата на Австрија, Судетската област, а потоа и на цела Чешка го убеди Хитлер дека ќе има слична реакција и на инвазијата на Полска.
Во пресрет на самата агресија, Хитлер обезбеди соработка со Советскиот Сојуз со потпишувањето на договорот Молотов-Рибентроп на 23 август. Ова осигури дека Германија нема да се најде во двофронтална војна против западните демократии и Советскиот Сојуз. Овој договор обезбеди прецртување на картата на Источна Европа според волјата на Хитлер и Сталин.
Франција и Велика Британија имаа договор со кој се гарантираше помош на Полска во случај на германски напад.
„Од самиот почеток, ова требаше да биде поинаков вид војна – војна не само за освојување, туку и за уништување. На 22 август, непосредно пред инвазијата, Хитлер одржа говор пред своите воени команданти во Оберзалцберг. Во говорот, тој рече дека целта на војната е физичко уништување на непријателот. Мажи, жени и деца од полско потекло или кои зборувале полски требаше да бидат убиени без милост. Кампањата требаше да се спроведе „со најголема бруталност и без милост“, пишува Националниот музеј.
Станицата на Националниот музеј наведува дека според сведочењето на Штурмбанфирерот Алфред Наујокс во Нирнберг, Рајнхард Хајдрих и Хајнрих „Гестапо“ Милер ја наредил операцијата Химлер за да ги претстави Полјаците како агресори и да ја оправда претстојната војна.
Најозлогласен од овие инциденти бил исценираниот напад врз радиостаницата во Глајвиц, на германско-полската граница, во ноќта на 31 август 1939 година. Локален шлески германски земјоделец, Францишек Хониок, кој бил познат по тоа што имал симпатии кон Полска, бил уапсен од Гестапо, дрогиран и убиен. Германците се преправале дека Полјаците ја освоиле радиостаницата и ја презеле контролата врз неа; телото на Хониок било оставено како „доказ“.
Тоа беше лага од почеток до крај, но пропагандната машина на Јозеф Гебелс наскоро почна да шири приказни за гнасниот напад. До утрото на 1 септември 1939 година, Хитлер веќе го користеше инцидентот во Глајвиц за да ја оправда инвазијата на Полска. Набрзо следеше нападот на Вестерплате, кој ја запечати судбината на Полска.
Борбата беше нерамноправна од самиот почеток. Германците собраа армија од 1,5 милиони луѓе за нападот, заедно со 2.750 тенкови, 2.315 авиони и 9.000 артилериски оружја.
Теоретски, Полјаците имале војска од милион луѓе, но многумина не можеле да бидат мобилизирани. Оние што биле мобилизирани имале застарена опрема и многу помалку оружје – само 4.300 артилериски оружја, 210 тенкови, 670 танкети и 800 авиони.
Полскиот план беше да го распоредат најголемиот дел од своите сили на запад за да се одбранат од германските напади и да чекаат Французите и Британците, со кои Полјаците потпишаа воен сојуз на 31 март, да ја нападнат Германија од запад.
„Полјаците не веруваа дека нивните сојузници ќе им дозволат на Германците да ги совладаат без да им помогнат. Тие грешеа“, наведува Националниот музеј.
Во нападот врз Полска, Германија ќе ја користи и тактиката развиена од Хајнц Гудеријан, наречена „Бевегунгскриг“, односно војна на движење, која ќе стане позната како блицкриг. Идејата беше тенковските дивизии брзо да напредуваат, правејќи дупки во полската одбрана и маневрирајќи на таков начин што ќе ги шокира бранителите и целосно ќе го уништи моралот.
Франција и Велика Британија објавија војна против Германија на 3 септември, но на разочарување на Полјаците, тие не го започнаа очекуваниот напад врз германска територија.
И покрај тоа што храбро се бореа против толку импозантни и преголеми сили, секоја надеж што Полјаците можеа да ја издржат беше уништена на 17 септември, кога Сталин го нападна делот од Полска што му беше доделен според пактот Молотов-Рибентроп. Советите нападнаа со повеќе од 450.000 војници, 4.736 тенкови и 3.300 авиони.
Полската армија веќе беше сериозно ослабена, а плановите за организирање одбрана на југ, во близина на романскиот предмостоен фронт, сега станаа неизводливи. Варшава се предаде на 27 септември, со конечен број на жртви од повеќе од 20.000 цивили. Последниот организиран отпор беше смачкан на 6 октомври. Полска формално не се предаде, но беше окупирана, таа ќе продолжи да пружа отпор преку тајни и партизански организации и преку формирање армија во егзил со сојузничките сили.
Први септември 1939 година беше почетокот на пеколот што ќе резултира со опустошена Европа и геноцид врз Евреи, Роми, Полјаци, Руси, Срби, Бошњаци и масовни злосторства врз цивили низ цела Европа. На Далечниот Исток, Јапонија изврши геноцид врз Кинезите и злосторства врз бројни народи таму.
