Маргарет Тереза од Шпанија била ќерка на кралот Филип IV. Како членка на владејачката династија, како и сите други жени од тоа време, таа немала право на иднина по свој избор. Таа одлука во нејзиниот случај била донесена веднаш штом го видела светот. И тоа ја чинеше здравје, а на крајот и живот.
Принцезо , колку романтично звучи… Но, само ако се гледа од денешна, модерна перспектива. Животот не беше бајка за оние од античкото минато, бидејќи принцот на белиот коњ само во ретки среќни ситуации беше оној што нивното срце ќе го избере. Така Маргарет Тереза од Шпанија мораше да се омажи за некој што другите го определија за неа штом го виде светот.
Таа имала само 15 години кога застанала пред олтарот, што во сегашните, поцивилизирани услови би било несоодветно, а нејзините родители, без оглед на титулата, веројатно би имале проблеми со законот. Нејзината иднина, тогаш, била обликувана од династијата пред таа да биде доволно возрасна за самата да ја избере.
Родена е во 1651 година, како најстаро дете на шпанскиот крал Филип IV од Кастилја и Арагон и неговата втора сопруга Маријана од Австрија. За разлика од нејзиниот помлад брат, подоцнежниот монарх Чарлс II, Маргарита, освен малку деформираната вилица, не покажала многу последици од инцестуозно повеќегенерациско вкрстување на блиски роднини со цел да се зачува „светата крв“.
Уште како девојче, таа станала муза на познатиот сликар Диего Веласкез, претставник на шпанското златно доба, кој ја овековечил во неколку портрети, вклучувајќи го и познатото дело „Млада благородничка“ од 1656 година, кое може да се види во музејот Прадо во Мадрид.
Бидејќи европските владејачки куќи се „вкрстувале“ (цвеќе со цвеќе, круна со круна) од политички причини, таа им била ветена на Хабсбурзите уште како дете. Тие ја омажиле за царот Леополд I, кој бил нејзин близок роднина – чичко. Договорениот брак требало да ја зајакне моќта на Светото Римско Царство и цврсто да ги поврзе кралските крвни линии.
Сепак, нејзиниот татко не ѝ ја одзел позицијата во редот за наследување на престолот. Од друга страна, тој ја принудил својата постара ќерка од неговиот прв брак, Марија Тереза, да се откаже од сите наследни права пред да се омажи за францускиот крал Луј XIV. Кога Филип IV починал, се очекувало Маргарет да ја преземе власта во секој момент бидејќи нејзиниот брат бил болен и сите се подготвувале за најлошото. Сепак, тоа не се случило. Карло ја надживеал.
Сепак, таа стана царица. Леополд I потоа, од престолот на Светото Римско Царство, во голема мера управувал со Германија, Унгарија, Чешка и Хрватска. Но, штом пристигнала во својот нов дом, се соочила со притисок – да ги роди неговите наследници. Во текот на следните неколку години, таа останала трудна седум пати. Успеала да издржи четири бремености, но само едно дете преживеало до полнолетство: Марија Антонија од Австрија, идната владетелка на Баварија.
Иако строгиот католички император ги обвинувал повисоките сили, дури и Евреите, за бројните абортуси, најголемиот проблем биле блиските крвни роднини. Исцрпена и со нарушено здравје, Маргарет Тереза од Шпанија починала во 1673 година, на 21 година, кога била бремена четири месеци. Нејзиниот вдовец се оженил уште двапати. На престолот го наследил неговиот син, Јосиф I од Хабсбург.
