Долгото пребарување конечно заврши, бидејќи швајцарските нуркачи го открија легендарниот римски мост што истражувачите го бараа со децении. Се верува дека тоа може да биде единствениот примерок на ваков вид дрвен мост на столбови што постои.
Додека беа во тек плановите за изградба на нов мост преку реката Аре, швајцарските археолози ангажирани од кантоналната археолошка служба спроведоа рутинско истражување во област во близина на Солотурн, Швајцарија, која долго време беше предмет на интерес на археолозите.
На таа локација, постоењето на мостов столб, таканаречените конструкции на дрвени столбови. Археолозите биле особено заинтересирани поради неговата „стратешка географија“ и „позиција долж важен трансалпски трговски и воен пат“.
На крајот, кога работите на изградбата на мостот требаше да започнат, кантоналната служба ангажираше археолози, кои постојано нуркаа во реката водени од претходните извештаи за присуство на „колци“ во водата. Тие открија низа дрвени колци во близина на мостот Венги во Солотурн.
Колците, долги нешто помалку од два метра и распоредени во правец на течението на реката, обезбедија прв физички доказ за таков мостовски столб на столбови. По анализата на дрвото и остатоците од мостовата конструкција, беше потврдено неговото постоење, кое датира од 4 век, и беше утврдено дека е поврзано со развојот на градот како каструм, или утврдена населба.
Овој долго баран мост бил дел од голем пат што ја поврзувал Италија со реката Рајна, според ЛБВ. Делови од тој пат претходно се идентификувани од двете страни на реката, што укажува дека мора да постоел мост за да се овозможи премин.
Со години, археолозите верувале дека речното корито во близина на Солотурн може да содржи структура на столбови поради посебните карактеристики на ова мало швајцарско гратче. Реката Аре се стеснува на тоа место, што им помогнало на археолозите да проценат каде би можел да биде изграден мостот.
Историски гледано, Салодурум е латинизирана форма на келтски топоним што значи „стеснување на реката“ или „порта на брановите“. Досега немало физички докази, само приказни за „колци“ под вода.
Претходно беше познато дека Римјаните се населиле на ова подрачје помеѓу 1-ви и 3-ти век. Во 4-ти век, како одговор на нестабилноста и воените притисоци, бил изграден одбранбен ѕид, што довело до утврдување на населбата. Овој мост ја симболизира империјата која се обидела да се заштити во периодот на нејзиното постепено слабеење.
Каструмот не бил само градски ѕид, туку цел систем. Солотурн, сега живописен град, некогаш имал стратешко значење поради својата локација на реката Аре. Областа била добро развиена и поврзана со царски патишта. Римјаните го изградиле овој мост-пристаниште за да го зајакнат клучниот премин и да спречат големи загуби. Населбата што сега се наоѓа под барокниот центар покажува како Римјаните намерно ја избрале оваа локација поради нејзината стратешка важност.
Бидејќи дрво старо 1.700 години би се распаднало доколку е изложено на воздух, градежниот проект нема да го оштети скапоценото дрво потопено во реката, па затоа ќе остане во својот „воден гроб“. Тоа ја претставува Римската империја во клучен момент од нејзината историја.
Археолозите ќе продолжат да го истражуваат овој мост, според „Херитиџ дејли“, и се надеваат дека ќе добијат нови сознанија за начините на кои бил изграден и функционирал во огромната мрежа што ги поврзувала Медитеранот и Северна Европа
