На 14 февруари, Македонската православна црква и нејзините верници го слават Свети Трифун, светец на кого му се припишуваат многу обичаи и верувања кај народот.
Свети Трифун се смета за заштитник на лозјата, земјоделските култури и искрената христијанска љубов. Саша Сречковиќ, музејски советник од Етнографскиот музеј, објаснува кои обичаи се најважни на овој ден.
Како светец-заштитник на лозарите,
Свети Трифун е особено почитуван меѓу винарите. Најважен обичај е кастрењето на барем една гранка од лозата, која потоа се полева со вино, посакувајќи плодна и успешна година.
На некои места, Свети Трифун е и слава за крштевање. Домаќинот на прославата, познат како „визба“, ја подготвува и ја крева прославената торта, а честа се пренесува на различен домаќин секоја година.
За оние кои го слават Свети Трифун како крштевнички празник, празничниот оброк има посебно значење. Основата се состои од лозје, жито и вино. Ако денот не е посен, се подготвува и лозје чорба, како и пилешко или мисирка во вински сос. Ако е посен, се препорачува риба како што се ракчиња или групер приготвени во вино.
Народните верувања го поврзуваат Свети Трифун со временската прогноза. Ако е ведро и сончево на Трифундан, се верува дека годината ќе биде сушна, а родот ќе биде слаб. Од друга страна, дождот или мразот на тој ден навестуваат добар принос на земјоделски култури и овошје.
