Жените би сакале почесто да разговараат за секс со блиски пријателки отколку што всушност прават, но ги спречува стравот дека ќе ја доведат својата пријателка во непријатна ситуација или дека ќе бидат осудувани, покажува ново истражување.
Истражувањето го спроведе Катрина Л. Париера, вонреден професор по комуникациски студии на Државниот универзитет во Сан Диего, и нејзините колешки Алија Бласбанд и Меги Џоб. Трудот е објавен во „The Journal of Sex Research“.
Во истражувањето учествувале 608 Американки на возраст од 20 до 77 години, со просечна возраст од 45 години, кои разговараат со барем една пријателка барем еднаш неделно. Тие оцениле колку често разговараат со своите пријателки за 17 теми поврзани со сексот и колку често би сакале да го прават тоа.
Тие најчесто зборуваат за тоа колку често имаат секс
Ваквите разговори се покажаа како ретки. Кога се случуваат, тие најчесто се водат во живо или преку видео повик (82,1 проценти), многу поретко преку текстуални пораки (10,8 проценти) или по телефон (7,1 процент).
Жените најчесто разговараат со своите пријателки за тоа колку често имаат секс (67,5 проценти), за контрацепција (65,7 проценти) и добар секс (65,5 проценти). Тие ретко зборуваат за анален секс (26,6 проценти), порнографија (31 процент), мастурбација (33 проценти) и сексуално преносливи болести (35,3 проценти).
За сите 17 теми, испитаниците рекле дека би сакале почесто да зборуваат за нив. Најмногу од сè, би сакале да зборуваат за контрацепција, кондоми, сексуално преносливи болести, сексуални проблеми и ниска сексуална желба.
Тие ги сметаат ваквите разговори за корисни. Најмногу ценат тоа што се чувствуваат помалку осамени, добиваат помош со проблемите, учат што е нормално и се поврзуваат со своите пријатели. Тие исто така силно ја поддржуваат идејата да се признае дека уживаат во сексот, но и дека не, и отворено да се зборува за сексуалните проблеми.
Се плашат дека нивниот пријател ќе помисли дека се чудни
Дури 78,6 проценти од испитаниците очекуваат барем една негативна реакција ако отворат тема за која никогаш не разговарале со пријател, а само 21,4 проценти не очекуваат никаква.
Најголемиот страв е дека ќе го доведат својот пријател во непријатна ситуација (60,2 проценти). По нив следува стравот од осудување (29,9 проценти), помисла дека се чудни (28,5 проценти), чудно гледање (27 проценти), одбивност (22,7 проценти) или премногу сексуални (17,4 проценти).
Тие наведоа причини како што се сексот како табу тема, аверзијата кон експлицитни детали, приватноста на нивниот партнер, стравот од осуда, сопствениот срам, како и религијата и културата.
Ниту еден од испитаниците не опиша дека нивниот пријател навистина ги осудил, но прашањето се однесуваше на реакциите што ги очекувале, а не на она што го доживеале.
„Еден од главните заклучоци е дека жените генерално сакаат послободно да разговараат со своите пријателки за секс отколку сега, но се плашат дека нивните пријатели ќе ги осудат или дека ќе се засрамат. Овие стравови може, но и не мора да бидат оправдани, а добар почеток е да се разговара за тоа зошто сексот е табу тема за жените“, изјави Париера за PsyPost.
Срамот го засилува стравот од осуда
Помладите жени и оние кои не се идентификуваат како хетеросексуални почесто зборуваат за секс и го сакаат повеќе. Жените кои се чувствуваат повеќе засрамени од сопствената сексуалност очекуваат повеќе негативни реакции од своите пријатели. Авторите веруваат дека жените кои се осудуваат себеси строго може да претпостават дека другите ќе ги осудат на ист начин.
Истражувањето има и ограничувања. Само американските жени и нивните разговори со пријателките беа испитувани, а реакциите што ги очекуваат беа мерени, па затоа не е познато дали пријателките навистина би реагирале на тој начин.
Париера предупредува дека повеќе разговори сами по себе не се решение ако тие продолжат да бидат осудувачки.
„Фокусирањето на неосудувачкото слушање е еден од клучевите за добра комуникација за табу теми“, рече таа.
