Многу кандидати за работа доаѓаат на интервју за работа со подготвени одговори, извежбани грешки и подготвени прашања со цел да импресионираат. Но, ко-основачот на Apple, Стив Џобс, имал помалку конвенционален начин да одлучи кого да вработи – „тестот за пиво“.
Имено, наместо да се обидува да го зароби кандидатот за работа со трикови прашања или да го прашува за новиот iPhone, тој сакал да открие нешто поедноставно: Дали кандидатот навистина ќе ужива да оди на пиво со него?
Џобс имал неформални интервјуа со кандидатите, како што се прошетки, за да провери дали може да се сложува со нив надвор од канцеларијата. Всушност, „тестот за пиво“ не бил поврзан со алкохол, туку суштината била дали кандидатот може да го остави настрана корпоративното однесување доволно долго за да води разговор и да биде некој пријатен за дружење.
Американскиот медиум AS USA пишува дека Џобс ги прашувал кандидатите, на пример, што правеле минатото лето, само за да започне разговор. Немало (не)точни одговори, но веројатно претпоставувал дека не е добро ако разговорот бил наметнат, исцрпувачки или ако воопшто немал.
На крајот од разговорот, Џобс се прашувал: Дали би пиел пиво со оваа личност, дали би водел неформален разговор со неа за време на прошетка? Ако си одговори негативно, тоа би му кажало нешто што биографијата на таа личност не можела.
„Тестот со пиво“ на некои им изгледа лекомислен во споредба со тестот на личноста Мајерс-Бригс или 90-минутно интервју. Но, Џобс инсистираше дека неговата стратегија за вработување е сè друго освен лекомислена.
Имено, во 2008 година, во интервју за бизнис списанието „Форчун“, тој рече дека вработувањето на најдобрите луѓе е како барање игла во пласт сено. Како што нагласи, тој го сфаќа тоа многу сериозно.
Три години пред неговата смрт, тој изјавил дека интервјуирал повеќе од пет илјади луѓе и дека само квалификациите на кандидатите за работа не биле доволни за да го импресионираат. Сепак, тој верувал дека постои ограничување на она што може да го научи за време на едночасовно интервју за работа.
Тој истакна дека на крајот сè се сведува на внатрешно чувство – каков е впечатокот за една личност и како се однесува кога се соочува со проблеми, пишува Fortune.
