Времето на вежбање може да влијае на регулирањето на шеќерот во крвта, покажа анализа на 19 студии во кои учествувале 765 учесници. Сепак, утринските и попладневните тренинзи имаат различни придобивки и ниту едно време не се покажало како најдобро за секого.
Студија објавена на 27 август 2026 година во списанието Sports Medicine – Open ги спореди ефектите од утринското, попладневното и вечерното вежбање врз телесната тежина, телесните масти, нивото на шеќер во крвта и мастите во крвта.
Авторите анализирале 14 долгорочни студии и пет студии што ги испитувале непосредните ефекти од физичката активност. Учесниците вежбале во различно време, најчесто наутро помеѓу 7 и 10 часот или попладне и навечер помеѓу 16 и 20:30 часот.
Резултатите покажаа дека утринската вежба е поврзана со поголемо намалување на глицираниот хемоглобин (HbA1c), мерка за просечно ниво на шеќер во крвта во текот на претходните два до три месеци. Оваа придобивка беше особено изразена кај луѓе со дијабетес тип 2.
Од друга страна, вежбањето попладне покажа поголема предност во намалувањето на гликозата на гладно, односно нивото на шеќер во крвта по период без консумирање храна. Во студиите што ги следеа непосредните промени по тренингот, попладневната активност беше поврзана и со поголемо намалување на нивоата на гликоза во споредба со вредностите пред вежбање.
Сепак, истражувачите не пронајдоа значајни разлики помеѓу утринскиот и попладневниот тренинг кога станува збор за намалување на телесната тежина, индексот на телесна маса, масното ткиво и повеќето анализирани индикатори за маснотии во крвта.
Ова значи дека луѓето кои сакаат да ослабат не треба да очекуваат подобри резултати само со промена на времето за вежбање. Многу е поважно редовно да вежбаат и да изберат време кое постојано ќе можат да го вклопат во својот распоред.
Авторите нагласија дека резултатите треба да се толкуваат со претпазливост бидејќи веродостојноста на доказите за повеќето анализирани индикатори беше умерена до многу ниска. Покрај тоа, некои од резултатите за придобивките од утринското вежбање беа првенствено за луѓе со дијабетес тип 2, па затоа не можат автоматски да се применат на сите луѓе.
Истражувањето, според тоа, не дава дефинитивен одговор на прашањето дали е подобро да се тренира наутро или попладне, но покажува дека времето за физичка активност може да биде важно за одредени метаболички индикатори. Затоа, најдобриот распоред за вежбање е, пред сè, таков до кој едно лице може редовно да се придржува.
