Научниците открија дека човечкото срце може да ги регенерира мускулните клетки по срцев удар (миокарден инфаркт), процес претходно потврден само кај глувци. Ова откритие ги оспорува долгогодишните претпоставки дека оштетувањето на срцето е трајно и го отвора патот за регенеративни третмани.
Студијата, предводена од истражувачи од Универзитетот во Сиднеј, Институтот Берд и болницата „Ројал Принц Алфред“, покажува дека срцето произведува нови мускулни клетки дури и откако ќе биде оштетено од срцев удар.
Срцевиот удар може да уништи до една третина од клетките на срцевиот мускул. Иако стапките на преживување се подобрени, многу пациенти развиваат срцева слабост, што често бара трансплантација. Сепак, новото откритие сугерира дека срцето има одредена природна способност само да се поправи.
Истражувачите велат дека оваа регенерација не е доволна за целосно враќање на срцевата функција, но би можела да се подобри во иднина за да се забрза закрепнувањето.
Срцето покажува способност за самообновување
„Досега мислевме дека бидејќи срцевите клетки умираат по срцев удар, овие области на срцето се непоправливо оштетени, што му отежнува на срцето да пумпа крв до органите на телото. Нашето истражување покажува дека иако срцето останува со лузни по срцев удар, тоа произведува нови мускулни клетки, што отвора нови можности“, рече д-р Роберт Хјум.
Студијата потврдува дека митозата на кардиомиоцитите, или клеточната делба во срцевиот мускул, се јавува кај луѓето по срцев удар. Ова претходно е забележано само кај животни.
Истражувачите анализирале примероци од ткиво собрани од живи пациенти кои биле подложени на бајпас операција. Овие примероци, земени и од здрави и од оштетени делови од срцето, дале директен доказ за регенерација на клетките.
Способноста за проучување на живо човечко срцево ткиво беше клучна за овие наоди. Научниците користеа техника развиена за собирање примероци за време на операцијата, што им овозможи да ја испитаат клеточната активност во реално време.
„На крајот, целта е да се искористи ова откритие за создавање нови срцеви клетки кои можат да ја поправат срцевата слабост. Употребата на живи модели на ткиво од човечко срце во нашата работа значи дека ќе имаме поточни и посигурни податоци за развој на нови терапии за срцеви заболувања“, рече професорот Шон Лал.
Тимот вели дека овој пристап создава сигурен модел за тестирање на нови регенеративни третмани. Раните наоди веќе идентификуваа протеини поврзани со регенерацијата на срцето во студиите врз животни, нудејќи индиции за идни терапии кај луѓето.
Кардиоваскуларните заболувања остануваат водечка причина за смрт во светот и, на пример, сочинуваат околу 24 проценти од смртните случаи во Австралија. Со оглед на тоа што околу 144.000 луѓе живеат во земјата со срцева слабост и дека секоја година се вршат само околу 115 трансплантации, потребата од алтернативни третмани е итна.
Истражувачите велат дека откритието би можело да го промени начинот на кој се разбира оштетувањето на срцето, поместувајќи го фокусот од трајна загуба кон ограничена биолошка поправка. Иако регенеративниот одговор е скромен, ова сугерира дека човечкото срце задржува претходно потценет капацитет за закрепнување.
Идната работа ќе се фокусира на подобрување на природната способност на срцето да ги регенерира клетките. Доколку е успешна, ова би можело да ја намали потребата од трансплантација и да ги подобри долгорочните исходи кај пациентите со срцев удар.
