Мерцедес прави неочекуван потег, додека Порше вели: „Произведено во Германија“ нема цена!
Мерцедес-Бенц продолжува да го проширува производството во фабриката во Кекемет, која стана најголем производствен центар на компанијата во Европа. Годишниот капацитет на фабриката е зголемен на 400.000 возила, а бројот на вработени ќе се зголеми од околу 5.000 на 8.000 работници.
Главната причина за оваа одлука се значително пониските трошоци за производство . Според компанијата, производството на автомобили во Унгарија чини околу 70 проценти помалку отколку во Германија.
Просечната цена на работната сила во индустријата е околу 50 евра на час во Германија, додека во Унгарија е само околу 16 евра. Покрај тоа, унгарските работници работат 40 часа неделно, додека германските работници во автомобилската индустрија генерално работат 35 часа.
Само попристапните модели повеќе нема да се произведуваат во фабриката Кекемет. C-класата и GLB веќе се склопуваат таму, а идната компактна G-класа ќе се произведува исклучиво во Унгарија.
Планирано е и префрлање на производството на најпродаваниот модел GLC.
Во меѓувреме, незадоволството на вработените расте во Германија.
Околу 18.000 работници неодамна протестираа поради новите мерки за штедење, со кои компанијата сака да ги намали трошоците за работна сила.
Слична стратегија применува и „Фолксваген“, кој го пресели производството на „Пасат“ во Словачка, додека европскиот „Голф“ ќе се произведува во Мексико од 2027 година.
За разлика од конкурентите, „Порше“ размислува за спротивен потег. Компанијата планира да го пресели производството на моделот „Кајен“ од Словачка во Лајпциг, Германија, имајќи предвид дека етикетата „Произведено во Германија“ е сè уште важен адут за клиентите.
Сепак, таков потег би можел да значи пониски плати за вработените и дополнителни намалувања на работни места.
Мерцедес вели дека инвестирањето во Унгарија не значи напуштање на Германија, туку дека поефикасното производство треба да помогне во зачувувањето на работните места во матичната земја на долг рок.
Сепак, под притисок од кинеската конкуренција и падот на профитот, сè повеќе европски производители бараат начини да ги намалат трошоците за производство.
