Многу сопственици на кучиња и мачки често разговараат со своите миленици. Тие им поставуваат прашања, им ги доверуваат своите грижи или едноставно коментираат настаните од денот. Иако на некои може да им изгледа необично, психолозите веруваат дека овој вид однесување не само што не е необичен, туку може да има и позитивен ефект врз менталното здравје.
Зошто разговорот со домашно милениче е добар за мозокот?
Сè поголем број истражувања покажуваат дека блиската интеракција со домашните миленици може да придонесе за поголемо чувство на емоционална сигурност, намален стрес и подобра психолошка благосостојба.
Кога некој разговара со своето куче или мачка, се активираат слични психолошки механизми како и за време на комуникацијата со блиски луѓе. Миленичето не го осудува, критикува или прекинува соговорникот. Поради ова, многу луѓе се чувствуваат послободно да ги изразат своите емоции.
Експертите веруваат дека вербализирањето на мислите и чувствата може да помогне во регулирањето на емоциите. Со други зборови, кажувањето на проблемите на глас често му помага на мозокот подобро да ги процесира и организира. За многу луѓе, домашното милениче станува „безбедно засолниште“ кон кое можат да се обратат кога се под стрес или се чувствуваат осамено .
Помалку осаменост и повеќе поврзаност
Осаменоста е еден од најголемите предизвици на современото општество. Бројни студии покажуваат дека домашните миленици можат да помогнат во ублажување на чувството на социјална изолација и осаменост. Тие се особено важни за луѓето кои живеат сами, постарите лица или оние кои минуваат низ тежок период во животот.
Разговорот со домашно милениче може да создаде чувство на присуство и поврзаност. Иако животното не реагира со зборови, неговата реакција, поглед, мрдање со опашката или предење честопати пренесуваат чувство дека некој е тука да слуша.
Како домашните миленици влијаат врз стресот и расположението?
Резултатите од истражувањата покажуваат дека интеракцијата со домашни миленици може да биде поврзана со пониско ниво на стрес и подобро расположение. Контактот со животно може да го стимулира лачењето на окситоцин , хормон поврзан со чувството на блискост и доверба, а во исто време да придонесе за намалување на нивото на хормонот на стрес.
Затоа многу сопственици инстинктивно разговараат со своето милениче по напорен ден. Таквиот ритуал може да биде едноставен начин за емоционално олеснување.
Домашните миленици како емоционална поддршка
Систематски преглед на научни студии објавени во стручното списание BMC Psychiatry покажа дека домашните миленици претставуваат важен извор на поддршка за многу луѓе кога се справуваат со ментални проблеми. Учесниците во истражувањето честопати наведуваа дека животните им обезбедуваат чувство на цел, рутина и безусловно прифаќање.
Затоа разговорот со куче или мачка не е само навика. За многу луѓе, тоа претставува форма на секојдневна емоционална поддршка .
Може ли разговорот со домашно милениче да го замени разговорот со луѓе?
НЕ.
Експертите нагласуваат дека домашните миленици не можат да ја заменат семејната, пријателската или професионалната психолошка помош кога е потребна . Сепак, тие можат да бидат важен дополнителен извор на утеха и емоционална стабилност. Научниците велат дека придобивките не доаѓаат само од поседувањето домашно милениче, туку пред сè од квалитетната и редовна интеракција со него.
Ако понекогаш му кажувате на вашето куче како ви поминал денот или се жалите на вашата мачка за стрес на работа, нема за што да се грижите. Напротив, науката сугерира дека овој вид комуникација може да придонесе за чувство на поврзаност, помалку осаменост и подобра емоционална благосостојба.
Можеби вашето домашно милениче нема да ви даде совет, но само неговото присуство и внимание понекогаш можат да бидат доволно силна поддршка за менталното здравје.
