Луѓето кои си легнуваат и се будат во различно време имаат поголема веројатност да пријават симптоми на депресија, анксиозност и осаменост, според студијата на истражувачи од Универзитетот во Калифорнија, Сан Франциско (UCSF) и Сан Диего, објавена во списанието „Scientific Reports“, објави „San Francisco Chronicle“.
Истражувачите користеле податоци од студија започната во 2020 година, во која околу 23.000 возрасни носеле паметни прстени Oura. Прстенот бил следен за да се види дали носливиот уред може да открие рани симптоми на COVID-19. Од податоците за спиењето, тие пресметале индекс на редовност на спиењето на скала од 0 до 100, каде што повисок резултат значи постабилен ритам.
Резултат во опсег од 80 до 89 одговара на одење во кревет и будење со приближно ист еден час разлика секој ден, на пример одење во кревет помеѓу 22 и 23 часот и станување помеѓу 6 и 7 часот наутро. Резултат од 70 до 79 значи пауза од околу два часа.
Учесниците со малку или без никакви симптоми на анксиозност или депресија имале просечен резултат од 84. Оние со тешки симптоми на депресија имале просечен резултат од 75, а оние со тешка анксиозност имале просечен резултат од 79. Истражувачите, исто така, пронашле врска помеѓу помалку редовен сон и почесто чувство на осаменост. Податоците за менталното здравје се базирале на прашалници пополнети од самите учесници.
Водечката авторка на студијата, Ешли Мејсон, експерт за спиење од Одделот за психијатрија на UCSF, изјави дека луѓето треба да бидат што е можно поредовни со спиењето. Според неа, не на секого му требаат осум часа сон, а редовниот распоред е веројатно поважен.
„Престани да се опседнуваш со осум часа“, рече Мејсон.
Таа го споредува нередовното спиење со џет лег: некој што се буди во 7 часот наутро еден ден, а во 10 часот наутро следниот, си предизвикува временска разлика без да патува, и честопати забележува колку му штети тоа дури кога ќе ја промени навиката.
Рафаел Пелајо, специјалист за спиење на Стенфорд, истакна дека редовните времиња за спиење и будење помагаат оброците, физичката активност и дружењето да бидат во конзистентен распоред, што ги стабилизира телото и мозокот. Џошуа Стернбах од „Сатер Хелт“ ја опишува редовноста на спиењето како трет столб на здрав сон, заедно со квантитетот и квалитетот.
Авторите предупредуваат дека врската е двонасочна. Нередовниот сон може да го влоши менталното здравје, но депресијата и анксиозноста исто така го отежнуваат одржувањето на редовен ритам. Лице со анксиозност може да го одложи одењето во кревет за да избегне размислување во кревет, а на лице со депресија може да му биде тешко да стане во исто време секој ден. Експертите исто така додаваат дека прекумерното следење на спиењето може да предизвика дополнителна анксиозност и со тоа да го влоши уште повеќе.
Сепак, според Пелајо, редовниот распоред за спиење е остварлива цел, а за оние кои се борат со тоа, достапни се лекови и друга помош.
