Во поновите истражувања за исхраната, сè повеќе се нагласува дека успехот во губењето на тежината не зависи само од изборот на храна или броењето калории, туку и од начинот на кој луѓето ја перцепираат храната додека ја консумираат.
Експертите истакнуваат дека чувството на задоволство за време на оброкот може да игра клучна улога во регулирањето на внесот на храна, бидејќи луѓето кои јадат побавно и посвесно имаат поголема веројатност порано да го препознаат чувството на ситост и поретко да се прејадуваат.
Научниците објаснуваат дека храната ги активира центрите за задоволство во мозокот, поради што целосното негирање на вашата омилена храна може да има спротивен ефект.
Истражувањата укажуваат на идејата дека за да одржиме поздрава тежина, треба да се фокусираме не само на тоа што јадеме – туку и на начинот на кој размислуваме за храната. Всушност, постојат здравствени придобивки од наоѓањето задоволство во јадењето, токму затоа што очекувањето за тоа што сме јаделе го обликува тоа колку сме гладни.
Во еден сега веќе добро познат експеримент објавен пред 15 години, група научници откриле дека она што веруваме дека го јадеме може да влијае на тоа како реагира нашето тело.
Тим предводен од Алија Крам, психолог на Универзитетот Стенфорд во САД, покажа дека ако учесниците верувале дека јадат декадентен висококалоричен млечен шејк, хормоналниот одговор на нивното тело се разликувал во зависност од тоа што верувале дека консумираат, а не колку калории всушност консумирале.
На учесниците им бил даден истиот милкшејк, но или им било кажано дека е здрав и има само 140 калории или дека е „вкусен“ милкшејк од 620 калории. Всушност, имал само 380 калории.
Кога учесниците верувале дека пијат „вкусен“ шејк, доживеале значително поголем пад на хормонот на глад грелин, кој го стимулира апетитот и има тенденција да се зголемува кога сме гладни и да се намалува кога сме сити. Меѓутоа, кога им било кажано да пијат здрав шејк, падот на грелинот бил помал.
Ова откри дека нивниот начин на размислување и очекувањата за храната го промениле начинот на кој нивното тело реагирало.
Кога диетата е премногу рестриктивна или монотона, чувството на задоволство се намалува, додека во исто време се зголемува желбата за таканаречена забранета храна, што често води до подоцнежно прејадување и откажување од диетата.
Затоа сè повеќе експерти ја доведуваат во прашање ефикасноста на строгите диети на долг рок. Ваквите диети често ги зголемуваат чувствата на фрустрација и желба за храна, што ги отежнува одржувањето.
Наместо тоа, се препорачува поизбалансиран пристап што вклучува разновидна исхрана и повремено консумирање на омилената храна во умерени количини.
Посебно внимание се посветува на концептот на свесно јадење, што вклучува јадење побавно, фокусирање на вкусот, мирисот и текстурата, како и обрнување внимание на сигналите за глад и ситост. Овој пристап може да им помогне на луѓето природно да го намалат внесот на калории без да се чувствуваат лишени.
