Поспаноста по ручек е толку честа што има и научно име, постпрандијална поспаност. Делумно, овој замор е диктиран од внатрешниот часовник на телото, но она што го јадеме и колку јадеме може дополнително да го засили.
Како што објасни нутриционистката Ерин Палински-Вејд за веб-страницата „Риал Симпл“, телото природно има пад на будноста, обично помеѓу 14 и 16 часот, поради внатрешниот биолошки часовник.
„Тоа намалување се случува дури и ако целосно го прескокнете ручекот“, вели таа.
Тој додава дека таа е зголемена и од потребата за спиење, која се зголемува колку подолго сме будни. Сепак, ручекот може да направи разлика. Големите и тешки оброци оставаат чувство на тромост, особено кај оние кои не спиеле доволно. Палински-Вејд наведува истражување во кое луѓето кои спиеле само пет часа, а потоа јаделе ручек од 922 калории, направиле значително повеќе грешки додека возеле отколку по полесен оброк.
Видот на храна е исто така важен. Оброците полни со рафинирани јаглехидрати, како што се белиот леб и тестенините, како и пржената храна, особено кога имаат малку протеини, се поврзани со поголеми скокови на шеќерот во крвта и поголема поспаност. Сепак, повеќето од овие студии ги земале предвид оброците пред спиење, а не ручекот.
Покрај тоа, телото полошо ја управува гликозата попладне, па затоа обилниот ручек полн со јаглехидрати дополнително го подобрува природниот пад на енергијата. Целта не е да се елиминираат јаглехидратите или да се јаде што е можно помалку, туку да се избалансира оброкот.
Добра идеја е да ги комбинирате јаглехидратите со здрави масти, како авокадо, што може да помогне во ублажување на скокот на шеќерот во крвта. Палински-Вејд предлага дел од лебот, помфрит или засладениот дресинг да го замените со сечкано авокадо.
Еден од наједноставните начини да се избегне попладневната малаксаност е да се јаде чинија со доволно протеини и растителни влакна. Наместо сендвичи и помфрит, нутриционистот предлага, на пример, салата со печено пилешко и грав. Посните протеини, зеленчукот, мешунките и интегралните житарки помагаат во одржувањето на шеќерот во крвта постабилен.
Поголем оброк не е секогаш подобар. За многу возрасни, ручек од 400 до 600 калории може да биде добра почетна точка, наместо оброк од над 900 калории. Потребите варираат од ден на ден, а целта не е да гладувате: јадете додека не почнете да се чувствувате сити. Ако тоа не ви се чини интуитивно, стремете се кон порција протеини со големина на дланка, една шака житарки и половина чинија зеленчук.
