Позитивниот ефект од вежбањето врз расположението и некои мозочни функции можеби дури и не бара напорен тренинг. Ново истражување покажа дека само десет минути многу бавно трчање, со темпо блиску до брзината на одење, може да го подобри расположението и извршните мозочни функции.
Истражувањето на научници од Универзитетот во Цукуба е објавено во списанието „Imaging Neuroscience“, а целта била да се утврди колку интензивно всушност треба да трчаме за да имаме мерливи ефекти врз мозокот.
Тие трчаа со брзината со која одат многу луѓе.
Во студијата учествувале 24 здрави млади луѓе. Учесниците трчале многу лесно на лента за трчање десет минути, со интензитет што одговарал на приближно 35 проценти од нивната максимална потрошувачка на кислород.
Просечната брзина на мажите била околу 5,5 км/ч, а на жените околу 3,9 км/ч. Со други зборови, ова биле брзини на одење, но учесниците се движеле со темпо на трчање.
Пред и по активноста, истражувачите го процениле нивното расположение и извршните функции, а користејќи функционална спектроскопија во близок инфрацрвен спектар (fNIRS) ја следеле и активноста на префронталниот кортекс.
Резултатите покажаа дека по само десет минути многу бавно трчање, учесниците пријавиле попријатно расположение. Тие, исто така, покажаа подобри резултати на Строоп-тестот, кој се користи за проценка на извршните функции како што се вниманието и способноста за потиснување на автоматските реакции.
Зголемена активност е забележана и во делови од левиот префронтален кортекс поврзани со извршните функции и регулацијата на расположението.
Интересен детаљ за начинот на кој трчаме
Научниците забележале уште нешто интересно. За време на трчањето, тие го мереле движењето на главата нагоре-надолу, карактеристично за чекорот при трчање.
Поголемото вертикално движење беше поврзано со поголеми подобрувања на расположението, што укажува дека ритмичкото движење карактеристично за трчањето може да биде еден од факторите што придонесуваат за неговите ефекти врз расположението.
Сепак, засега, ова е само корелација и истражувањето не докажа дека токму ова движење предизвикува промени во расположението.
Добри вести за оние на кои не им се брза трчањето
Резултатите се интересни токму затоа што интензитетот на активноста беше многу низок. Учесниците не мораа да прават напорен тренинг или да трчаат со голема брзина за истражувачите да ги забележат промените.
Авторите веруваат дека многу бавното трчање би можело да биде достапна форма на активност за луѓе со пониско ниво на физичка подготвеност и за оние кои сметаат дека класичното трчање е премногу напорно.
Ова не е прва студија што покажува дека дури и кратките периоди на физичка активност можат да имаат мерлив ефект врз мозокот. Претходни истражувања од истата група научници покажаа дека десет минути трчање со умерен интензитет можат да го подобрат расположението и извршната функција, додека студија од 2018 година поврза десет минути многу лесна активност со подобро функционирање на хипокампусот, дел од мозокот важен за меморијата.
Сепак, истражувањето има ограничувања.
Резултатите не треба да се толкуваат како доказ дека десет минути лесно џогирање се доволни за сите здравствени придобивки што ги поврзуваме со редовната физичка активност.
Студијата беше мала, во која учествуваа само 24 здрави млади луѓе, а истражувачите ги разгледаа непосредните ефекти од една 10-минутна активност. Не испита што се случува по недели или месеци такво вежбање, ниту дали истите резултати важат за постари возрасни лица или лица со одредени здравствени состојби.
Но резултатите сугерираат нешто доста охрабрувачко: дури и многу кратките и многу бавните трчања можат да имаат непосреден позитивен ефект врз расположението и одредени когнитивни функции.
