Споредувањето на децата со нивните браќа и сестри или врсници често е ненамерно, но може да предизвика соперништво меѓу нив и проблеми со самодовербата што ќе продолжат и во зрелоста.
Споредбата е длабоко вкоренета во човечката природа бидејќи мозокот постојано сортира информации и решава проблеми, според „Your Tango“. Меѓутоа, кога родителите ги споредуваат своите деца, тие испраќаат пораки за кои честопати не се свесни, а децата лесно ги препознаваат.
Замислете татко на фудбалски натпревар кој гласно навива кога најдобриот пријател на неговиот син ќе ја украде топката и ќе се упати кон голот. По натпреварот, тој му вели на синот „Добра игра“, но момчето знае дека пофалбите се празни бидејќи видел за кого всушност навива неговиот татко.
Затоа е важно родителите да бидат свесни за своето однесување кога детето е меѓу врсници. Дури и кога друго дете ги добива сите награди, наместо да споредувате, треба да се фокусирате на тоа што вашето дете го направило добро, како што е одбранет удар кон голот, и искрено да го пофалите.
Децата исто така ја чувствуваат енергијата на своите родители. Ако едно дете е поотворено од брат или сестра, родителот со сличен темперамент ќе му одговори полесно и енергично, а потивко дете може да го помеша ова со помалку љубов.
Слично нешто се случува кога детето ќе го чуе родителот како се фали со успехот на својот брат или сестра пред другите, а кога ќе дојде негов ред, само ќе каже општа фраза како „Таа е одлична“ и веднаш ќе ја промени темата. За да избегнат празни комплименти, родителите можат да издвојат три работи што ги сметаат за исклучителни кај своето дете и често да ги повторуваат, на себе и на другите.
Ова е едно од најштетните прашања што родителот може да му ги постави на детето. Не само што гради основа за ниска самодоверба, туку може да предизвика и негодување, па дури и презир кон брат или сестра кај детето. Наместо тоа, подобро е да се каже „Толку сум горд на тебе…“ и отворено да се зборува за тоа што го прави секое дете посебно, без етикети или осудување.
Многу родители не се свесни дека им пренесуваат предрасуди поврзани со возраста и полот на своите деца. Најмалото дете може да мисли дека неговите родители не би го споредувале доколку е првородено или да се откаже затоа што мисли дека никогаш нема да го постигне она што го постигнал неговиот постар брат. Од друга страна, првородениот син може да чувствува дека помладата сестра се извлекува со сè само затоа што е девојче.
За да останат неутрални, родителите можат да создадат план за родителство со правилата што ги сакаат во семејството, да внимаваат на претпоставките поврзани со редоследот на раѓање и да препознаат каде ги пренесуваат сопствените ставови на своите деца. Самодовербата на сите деца се гради со препознавање на секоја од нивните силни страни и она што ги издвојува.
