Десет илјади чекори дневно со години се промовираат како еден вид магичен праг за достигнување за подобро здравје. Сепак, новите истражувања покажуваат дека не е важен само бројот на чекори, туку и темпото со кое одиме.
Истражувањето на научници од Универзитетот Монаш и Универзитетот во Сиднеј , објавено во септември во Британскиот журнал за спортска медицина, покажа дека различните комбинации од бројот на чекори и интензитетот на одење можат да бидат поврзани со помал ризик од прерана смрт.
Научниците анализирале податоци од 64.743 луѓе на средна возраст од базата на податоци на UK Biobank. Учесниците носеле уреди што ги снимале нивните движења седум дена, а потоа биле следени во просек околу осум години.
Резултатите се особено интересни за луѓе кои не успеваат многу да одат во текот на денот.
Кај луѓето кои правеле помалку од 5.000 чекори дневно, темпо од околу 80 чекори во минута било поврзано со приближно 28 проценти помал ризик од смрт во споредба со референтната група со многу бавно темпо.
Најнизок ризик е забележан кај луѓе кои правеле помеѓу 7.500 и 10.000 чекори дневно, со темпо од приближно 100 чекори во минута.
Ова не значи дека е пронајдена нова „магична формула“. Станува збор за набљудувачка студија која покажува поврзаност, но не докажува дека одреден број или темпо на чекори директно предизвикува подолг живот.
Дали тогаш треба да направиме 10.000 чекори?
Интересно е што целта од 10.000 чекори првично не се базирала на медицински истражувања. Нејзината популарност датира од маркетиншката кампања за јапонски педометар во 1960-тите.
Подоцнежните истражувања покажаа дека здравствените придобивки постојат дури и пред да се достигне таа граница.
Голема анализа од Универзитетот во Сиднеј во 2025 година покажа дека 7.000 чекори дневно се поврзани со приближно 47 проценти помал ризик од прерана смрт во споредба со 2.000 чекори. Значајни придобивки се забележани и кога луѓето го зголемуваат одењето од околу 2.000 на помеѓу 5.000 и 7.000 чекори.
Ново истражување сега покажува дека темпото може да биде важно.
Еден од авторите, Николас Кемел, истакнува дека лице кое прави 4.000 чекори дневно, но некои од нив ги прави со поенергично темпо, сепак прави нешто корисно за своето здравје. Од друга страна, лице кое не може да оди брзо може да има корист од постепено зголемување на вкупниот број чекори.
Побрзото одење не значи дека сите треба да достигнат ист број чекори во минута. Едноставен индикатор може да биде дишењето: кога одите побрзо, треба да биде побрзо, но лицето сепак треба да може да зборува во пократки реченици.
Резултатите не треба да се толкуваат како порака дека не е важно дали правиме 3.000 или 10.000 чекори. Доказите покажуваат дека зголемувањето на дневното движење има здравствени придобивки, особено за луѓето кои се движат многу малку.
Прво на сите, новата студија сугерира дека бројот на телефонот или паметниот часовник не е единствениот критериум. Ако не можете да правите 10.000 чекори секој ден, зголемувањето на бројот на чекори со малку поенергично темпо сепак може да биде многу корисно.
