На 19 декември, Македонската православна црква и нејзините верници го слават Денот на Свети Никола , кој се смета и за еден од најголемите христијански празници меѓу Македонците.
На Свети Никола, извршувањето тешка физичка работа се смета за најголем грев. Миењето, триењето, обемното чистење, работата на терен, сечата на дрвја, поправките и сите работи што не се неопходни се оставаат за друг ден. Верувањето вели дека работењето на голем празник покажува непочитување кон светото и дека го нарушува мирот во домот во текот на целата година.
Расправиите, пцуењето и кревањето на гласот се особено осудени. Свети Никола е перцепиран од народот како светец на мирот и правдата, па затоа се верува дека секој тежок збор изговорен на тој ден остава трага. Според старото верување, куќата каде што има караници на Свети Никола, има повеќе немири и раздор во текот на годината.
Непочитувањето на постот исто така се смета за грев. Бидејќи Свети Никола секогаш паѓа за време на Божиќните пости, на тој ден се јаде посна храна. Дури и оние кои вообичаено не постат, според обичајот на тој ден, постат барем симболично.
Прославете правилно или променете ја славата
– Во античко време, кога Македонците станале христијани, семејствата ја прифаќале славата и светецот, а христијанството се пренесувало од генерација на генерација, слава од татко на син, поради околностите, најголемиот број луѓе го прифатиле Свети Никола за свој светец-заштитник.
– Оној што слави е подобро да не слави затоа што се потсмева на својата слава и на светецот. Или слави според црковните правила или не слави. „Јас славам на свој начин“ не може. Славете како што треба или променете ја прославата, земете ја маснотијата што не паѓа за време на постот, но дури и да падне во деновите на постот, тогаш трпезата повторно треба да биде посна.
