Британката Зои Касл (Зои Касл, 29) од Глостершир живее со она што лекарите го нарекуваат единствена комбинација од здравствени проблеми во светот. Поради ова, нејзиниот секојдневен живот е проследен со постојана неизвесност и грижа за иднината.
Таа самата вели дека нејзиниот живот е обележан со страв, но и со обид да остане оптимист.
„Никогаш нема да живеам без страв“, вели таа, но додава дека сè уште се обидува да размислува позитивно.
Нејзините здравствени проблеми започнале многу рано – кратко по раѓањето. На само тринаесет месеци, таа морала да се подложи на операција на срце поради вродена маана позната како Тетралогија на Фало. Во тоа време, семејството верувало дека ова е единствениот проблем и дека операцијата ќе ја реши нејзината состојба, но тешкотиите само продолжиле со текот на времето.
Во детството, Зои почнала да има проблеми со слухот и видот, како и голем број други здравствени компликации. Подоцна ѝ бил дијагностициран синдром ДиЏорџ, генетско нарушување предизвикано од недостаток на дел од хромозомот. Покрај тоа, таа развила нарушување во учењето и сколиоза, а оваа комбинација ја прави единствен случај во светот.
„Работите што се нормални за другите ми се многу потешки“, го опишува Зои својот секојдневен живот. „Тешко ми е да стекнам пријатели бидејќи ми недостигаат делови од разговорот“, признава тој. Долго време, како што вели самата, имала страв од работата и прифаќањето во општеството.
„Се плашев дека луѓето ќе ја видат само мојата попреченост. Беше тешко да се вклопам во свет кој понекогаш не се чувствуваше како место каде што припаѓам. Беше фрустрирачки затоа што никој не гледаше колку се трудам… Но, тоа ме научи да бидам посилна“, храбро вели Зои.
Здравствените проблеми продолжуваат да ја придружуваат – од хроничен замор, до тешкотии со дишењето, до ограничен вид. Иако нејзиниот вид се подобрил со текот на времето до тој степен што добила возачка дозвола на 20-годишна возраст, секојдневниот живот сè уште бара разни помагала и прилагодувања. Тој редовно користи слушни апарати, визуелни асистенти и други технологии, и мора да внимава да не се преоптоварува бидејќи брзо се исцрпува.
И покрај сè, Зои успеа да го напише романот „Меѓу отчукувањата на срцето“, во кој го опишува животот со разновидност без разубавување.
„Сакав да покажам дека зад дијагнозите стои човек со соништа и емоции“, вели таа.
„Никогаш не сум го знаела животот без болници и операции. Но, не сакам тоа да ме дефинира. Силата е во тоа да се продолжи понатаму, дури и кога не е лесно“, вели таа на крајот.
