Заморот ретко се појавува ненадејно, обично се зголемува полека сè додека не стане трајна состојба.
Многумина мислат дека причината е поради обврски или недостаток на сон, но вистинските причини често се подлабоки и секојдневни.
Еден од главните извори на исцрпеност се врските што бараат постојано прилагодување и трпение. Таквата комуникација троши енергија дури и кога изгледа безопасна.
Друг проблем се одговорностите што не ги перцепираме како наши кога во нив нема смисла или мотивација, заморот доаѓа многу побрзо.
Третиот фактор е начинот на размислување, постојаната грижа, напнатоста и фокусираноста на проблемите дополнително го оптоваруваат умот и го спречуваат вистинскиот одмор.
Затоа дури ни викендот или пасивниот одмор честопати не помагаат. Вистинското закрепнување доаѓа само кога ќе се намали внатрешниот притисок и ќе се пронајде лична рамнотежа.
