Франција и Германија водат интензивни разговори зад сцената во Брисел за да постигнат договор за наследникот на Кристин Лагард на функцијата претседател на Европската централна банка (ЕЦБ), но и за распределба на уште две важни функции во управувањето со таа институција, јавува BFMTV.
Преговорите меѓу Париз и Берлин добија на важност откако Лагард објави на крајот на октомври дека ќе се повлече пред крајот на нејзиниот мандат, почнувајќи од 7 февруари следната година, со што започна трката за избор на нејзин наследник.
Според француските медиуми, францускиот претседател Емануел Макрон сака да влијае врз изборот на идниот шеф на ЕЦБ, така што одлуката за таа важна позиција ќе биде донесена пред претседателските избори во Франција во 2027 година, на кои, според анкетите на јавното мислење, води крајнодесничарскиот Национален собир.
Процесот на селекција вклучува неколку формални чекори предвидени со европските договори.
Прво, Еврогрупата треба да препорача кандидат, по што ќе следат консултации со Европскиот парламент и Управниот совет на ЕЦБ, кои ќе дадат мислења пред конечната одлука од страна на шефовите на држави и влади на Европската Унија.
Првата фаза од постапката е веќе завршена, бидејќи собирањето кандидатури беше завршено минатата недела. Претседателот на Еврогрупата и грчки министер за финансии, Киријакос Пјеракакис, во понеделник изјави дека се примени две многу квалитетни кандидатури.
Станува збор за Клаес Кнот (59), кој беше на чело на Централната банка на Холандија од 2011 до 2025 година, и Пабло Хернандез де Кос (55), кој ја водеше Централната банка на Шпанија од 2018 до 2024 година, а од минатата година е директор на Банката за меѓународни порамнувања со седиште во Базел.
И двајцата кандидати имаат значително искуство во монетарната политика и се добро запознаени со функционирањето на ЕЦБ, а важен фактор при изборот ќе биде нивната способност јасно да комуницираат со финансиските пазари.
Сепак, преговорите меѓу Франција и Германија не се поврзани само со изборот на претседател на ЕЦБ, туку и со пополнувањето на уште две места во Извршниот одбор на таа институција.
Станува збор за позицијата главен економист, која моментално ја држи Ирецот Филип Лејн, чиј мандат истекува во мај, како и за позицијата задолжена за пазарни операции, која ја држи Германката Изабел Шнабел, за која се очекува да се пресели во Меѓународниот монетарен фонд на почетокот на 2027 година.
Макрон и германскиот канцелар Фридрих Мерц разговараат за можен договор што би вклучувал распределба на сите три функции, така што двете најголеми економии во еврозоната ќе ги усогласат своите интереси и ќе постигнат заеднички став за идното раководство на ЕЦБ.
Елисејската палата вели дека целта е да се постигне заедничка визија не само за имињата на кандидатите, туку и за идните задачи и приоритети на Европската централна банка.
Француското претседателство истакнува дека е важно да се обезбеди уредна и брза транзиција на раководството, а воедно да се зачува стабилноста што финансиските пазари ја очекуваат од централната банка.
Портпаролот на германската влада изјави дека дискусиите за идното раководство на ЕЦБ се во тек, но дека досега не е донесена никаква одлука.
Според извори запознаени со преговорите, Франција ја информирала Германија дека го поддржува изборот на Пабло Ернандез де Кос за претседател на ЕЦБ, додека Изабел Шнабел би сакала да ја предложи Лоренс Бун, поранешна државна секретарка и поранешна главна економистка на Организацијата за економска соработка и развој, која моментално управува со операциите на Сантандер во Франција.
Ставот на Германија за можната распределба на функциите засега е помалку јасен.
Доколку Холанѓанецот Клаес Кнот, наместо Хернандез де Кос, беше претпочитан за позицијата претседател на ЕЦБ, би се отворило прашањето за четвртата позиција во Извршниот одбор, која моментално ја држи неговиот сонародник Френк Елдерсон.
Се очекува договорот, доколку Париз и Берлин го постигнат, да биде потврден на самитот на Европската унија на 26 и 27 ноември во Брисел.
Изборот на новото раководство на ЕЦБ претставува едно од најважните кадровски прашања за еврозоната, имајќи ја предвид улогата на таа институција во водењето на монетарната политика, контролирањето на инфлацијата и зачувувањето на стабилноста на заедничката европска валута.
