За време на судењето на Владимир и Миљана Кецмановиќ, родителите на малолетникот кој го изврши масакрот во основното училиште „Владислав Рибникар“ на 3 мај 2023 година, судот детално ги реконструираше околностите од неговиот живот пред злосторството.
Судот пронајде бројни докази поврзани со семејните односи, образованието, комуникацијата со родителите, отсуствата од училиште, контактот со оружје, но и однесувањето кое, според судот, укажувало на предупредувачки знаци.
Повеќе од 140 докази беа презентирани за време на постапката
Во текот на постапката против Владимир и Миљана Кецмановиќ беа презентирани 142 докази, беа сослушани голем број сведоци, беше анализирана обемна документација, како и четири видео снимки и еден аудио запис од училиштето.
Посебно внимание беше посветено на семејните односи, однесувањето на малолетникот пред кривичното дело, неговиот однос со училиштето, како и фактот дека имал контакт со огнено оружје.
На обвинителната клупа, покрај родителите на малолетникот, беа и инструкторот во стреличарскиот клуб „Партизан“, Немања Маринковиќ, кој претходно беше осуден на една година домашен притвор, како и сопственикот на стреличарскиот клуб „Партизан“, Ратко Јовановиќ, кој беше осуден на пет месеци домашен притвор.
Пораките меѓу мајката и синот беа дел од доказниот процес
За време на изрекувањето на пресудата, беа споменати и пораки разменети меѓу Милјана Кецмановиќ и нејзиниот син, кои датираат од 2020 година.
Според постапката, во една од пораките, малолетникот ѝ пишал на мајка си: „Те мразам“. Судот ги разгледал и подоцнежните пораки, вклучувајќи ја и комуникацијата од 2022 година во која неговата мајка му се обратила со несоодветни зборови.
Анализирани се и пораки поврзани со односот на малолетникот со неговата сестра. Во една од пораките од 2023 година, неговата мајка го прашала зошто чувствува потреба да се однесува така кон неа.
За да се заштитат интересите на малолетникот, деталите од тој дел од постапката не беа објавени, но судот ја сметаше комуникацијата во рамките на семејството како важен дел од разгледувањето на околностите во кои момчето пораснало.
Дадилката забележува отсуствување од училиште
Едно од значајните сведоштва за време на судењето го даде дадилката која со години се грижела за момчето. Таа изјави дека забележала дека тој избегнува училиште.
Судот процени дека таквото однесување не можело да остане незабележано од луѓето што биле околу него секојдневно.
Во доказната постапка се анализирани и пораки разменети меѓу членовите на семејството во периодот пред масакрот. Според наводите во постапката, два месеци пред злосторството, поради голем број отсуства од училиште, мајката му испратила на својот син порака во која го критикувала дека „само лежел на креветот“ и „не учел ништо со месеци“, тврдејќи дека „не станува збор за болест, туку за проблем во главата“.
Судот, исто така, истакна дека малолетникот имал 211 отсуства од училиште, што било оценето како важна околност при разгледување на неговото однесување во периодот што му претходел на кривичното дело.
Гореспоменатиот филм, видео игрите и ноќта пред масакрот
Во текот на постапката беа споменати и изјавите на малолетникот за филмот „Колумбина“, за кој рече дека му послужил како инспирација. Се зборуваше и за играње видео игри со насилна содржина.
Според образложението за причините, малолетникот рекол дека претходно ги играл секој ден, додека подоцна тврдел дека тоа го правел многу поретко.
Судот, исто така, изјави дека момчето, според неговите сопствени зборови, останало будно до раните утрински часови ноќта пред масакрот.
Контактот со оружје беше особено важен дел од процесот.
Посебен дел од постапката се однесуваше на контактот на малолетникот со огнено оружје.
Според постапката, Владимир Кецмановиќ изјавил дека не знаел кога неговиот син првпат употребил оружје. Во исто време, било утврдено дека таткото го научил својот син на основите на ракување со оружје на стрелиштето, вклучително и како да стои, да го држи оружјето и да го контролира дишењето при пукање.
Подоцна, според документите, обуката ја продолжил сопственикот на стрелиштето. Судот ги разгледал и информациите за пукање во цел со силуета на маж, како и фактот дека малолетникот знаел дека неговиот татко има оружје во станот.
Токму ова оружје, како што беше утврдено за време на постапката, момчето го донело во училиште на 3 мај 2023 година.
Камери во станот и потрага по оружје
Меѓу деталите што беа презентирани на судот беше и приказната за камерите што Кецмановиќ ги имале во одредени соби од станот.
Во текот на постапката беше наведено дека малолетничката ги покрила камерите со маица додека го пребарувала станот за оружје. Миљана Кецмановиќ, според судењето, тврдела дека нејзиниот син го сторил ова затоа што сакал поголема приватност.
Судот го разгледал и овој детаљ во контекст на однесувањето на малолетникот и ставот на родителите кон неговите постапки.
Пресуда за родителите на убиеното момче
За потсетување, Вишиот суд во Белград го осуди Владимир Кецмановиќ на 14 и пол години затвор во повторено судење за кривични дела против јавната безбедност и занемарување и занемарување на малолетно лице.
Миљана Кецмановиќ беше осудена на две години и 11 месеци затвор за кривично дело занемарување и напуштање на малолетно лице.
Претходно беа осудени и инструкторот во стреличарскиот клуб „Партизан“, Немања Маринковиќ, и сопственикот на клубот, Ратко Јовановиќ.
Обвинителство: Докажано е небрежноста на родителите
Главниот обвинител на Вишото јавно обвинителство во Белград, Ненад Стефановиќ, изјави дека обвинителството е задоволно од пресудата против родителите на момчето кое изврши повеќекратни убиства во основното училиште „Владислав Рибникар“ на 3 мај 2023 година.
Пресудата за двајцата родители потврдува дека белградското Јавно обвинителство ги докажало сите свои наводи во обвинението, вклучително и оние поврзани со занемарување на детето, непрепознавање на опасност, ограничување на пристапот до оружје и соодветен надзор над детето – рече Стефановиќ.
Тој додаде дека, според обвинителството, пропустите на Владимир и Миљана Кецмановиќ претходеле на трагедијата во која нивниот син, тогаш тринаесетгодишен, уби девет ученици и еден обезбедувач во основното училиште „Владислав Рибникар“, а ранил уште пет ученици и еден наставник по историја.
