GLP-1 лековите бараат посебна претпазливост кај лица со медуларен карцином на тироидната жлезда, фамилијарен ризик за MTC и MEN2 синдром.
Лековите што се користат за губење на тежината и контрола на дијабетесот се сè попопуларни, но нивната употреба бара одредена претпазливост.
Препаратите од групата GLP-1 носат важно предупредување кое се однесува на луѓе со одредени болести и наследен ризик од рак на тироидната жлезда.
Сепак, ова не значи дека овие лекови се забранети за секој што има проблем со тироидната жлезда.
Експертите од Американскиот медицински центар UT Southwestern објаснуваат кај кои пациенти постои причина за посебна претпазливост и кои можат да ја разгледаат оваа терапија под надзор на лекар.
Кој не треба да користи GLP-1 лекови?
Терапијата со GLP-1 не се препорачува за луѓе кои имале медуларен карцином на тироидната жлезда (MTC), за оние со семејна историја на овој тип на рак и за пациенти со синдром на мултипла ендокрина неоплазија тип 2 (MEN2).
Предупредувањето беше воведено по истражување на глодари, кај кои одредени лекови од оваа група го стимулираа растот на C-клетките на тироидната жлезда, од кои произлегува медуларен карцином.
Сепак, претходните истражувања врз луѓе не го потврдија истиот ризик. Голема скандинавска студија не покажа значително зголемување на инциденцата на рак на тироидната жлезда во текот на просечно четиригодишно следење.
Сепак, бидејќи медуларниот карцином е редок, долгорочниот ризик сè уште не е целосно разбран. Затоа е важно пациентите да ја пријават својата лична и семејна медицинска историја на лекарот пред да започнат со терапија.
Хашимотовата болест и нодулите не се автоматска пречка
Добрата вест е дека многу други дијагнози не значат дека пациентот мора да се откаже од терапијата со GLP-1.
Хашимото тироидитис, Грејвсова болест, бавна или забрзана работа на тироидната жлезда, гушавост и нодули сами по себе не се контраиндикации.
Истото важи и за папиларниот и фоликуларниот карцином, иако одлуката за терапија во овие случаи е индивидуална и бара стручна проценка.
Затоа, важно е да се разликува медуларниот карцином од другите заболувања на тироидната жлезда. Одлуката за воведување на лекот треба да се донесе земајќи ја предвид комплетната здравствена слика на пациентот и терапијата што веќе ја користи.
Внимание ако земате и лекови за тироидната жлезда
Пациентите кои користат левотироксин треба да обрнат внимание и на начинот на земање на терапијата, особено ако користат GLP-1 лекови во форма на таблети.
Со орален семаглутид, потребно е прво да се земе лекот според пропишаните упатства, а потоа да се почека најмалку 30 минути пред да се земат други лекови или храна, почитувајќи ги посебните упатства за левотироксин.
Со орфорглипрон, распоредот на земање е различен, па затоа е потребно да се следат упатствата за специфичниот препарат и советот од лекарот.
Губењето повеќе килограми може да ја промени и потребата на телото за левотироксин. Затоа, лекарот може да препорача проверка на хормоните и прилагодување на дозата по значителна промена на телесната тежина.
Замор, запек, чувство на студ, палпитации, тремор и несоница може да бидат знаци дека треба да се провери функцијата на тироидната жлезда.
Најважно е да се постави точна дијагноза
Лековите GLP-1 може да бидат опција за многу луѓе со заболување на тироидната жлезда, но тие не се соодветни за секого.
Пред да се започне со терапијата, потребно е да се разговара со лекар, да се проверат постоечките дијагнози и семејната медицинска историја, како и да се координира земањето на сите лекови.
Клучното предупредување се однесува на медуларниот рак на тироидната жлезда и MEN2 синдромот, а не на секоја болест на овој орган.
Самоиницијативно воведување, промена или прекинување на терапијата не се препорачува, пишува News-medical.net .
