Најдолгиот и најдлабок подводен патен тунел во светот се гради на западниот брег на Норвешка.
Тунелот Рогфаст е долг 27 километри, а во најдлабоката точка ќе се спушти 392 метри под нивото на морето. Тој треба да го скрати патувањето помеѓу големите градови и да стане дел од идниот крајбрежен автопат по кој ќе може да се патува без ниту еден траект, објавува „Вечерњи лист“.
Името Рогфаст е кратенка од „Rogaland fastforbindelse“, што во превод значи трајна врска во регионот Рогаланд, каде што се гради тунелот.
Работите започнаа во јануари 2018 година, но беа прекинати на крајот на 2019 година поради очекувано пречекорување на трошоците. Постојните договори беа раскинати, а проектот беше реорганизиран. Изградбата продолжи кон крајот на 2021 година, а завршувањето на тунелот се очекува во 2033 година. Неговата изградба ќе чини приближно 25 милијарди норвешки круни, или околу 2,4 милијарди долари.
„Тунелот значително ќе ја подобри поврзаноста долж западниот брег на Норвешка, бидејќи ќе овозможи побрза и посигурна врска помеѓу регионите Ставангер и Хаугесунд“, изјави Ан Брит Моен, раководител на проектот во градежната компанија Сканска.
Сканска го гради северниот дел од тунелот, долг девет километри, кој е воедно и најдлабок. Рогфаст ќе ги замени постојните фериботски линии и ќе го скрати патувањето помеѓу Берген и Ставангер, вториот и четвртиот најголем град во Норвешка, за околу 40 минути. Така, секојдневното патување до работа ќе биде многу полесно, додаде Моен.
Тунелот ќе има две одделни цевки со по две сообраќајни ленти, наменети исклучиво за патен сообраќај. Отприлика на половина пат ќе има необичен детаљ – двоен кружен тек на длабочина од 260 метри. Ќе биде поврзан со крак со островот Квицај, најмалата општина во Норвешка, пишува CNN.
Рогфаст, како и повеќето модерни тунели, се гради истовремено од двата краја за да се заштеди време. Двата тима мора да се сретнат во средината, а дозволеното отстапување не смее да биде поголемо од пет сантиметри. За таква прецизност се потребни ласери и друга софистицирана опрема.
Ротирачки ласерски скенер ги евидентира сите новоископани делови од тунелот и собира два милиони податоци во секунда. Врз основа на нив, се создава „дигитален близнак“ на тунелот, кој потоа се споредува со дизајнираните планови за да се забележат евентуални неточности на време.
„Малку е различно од романтичната слика на геодет кој гледа низ оптички инструмент“, рече Буркхард Бекам, главен технолошки директор на „Хексагон“, компанијата што ги спроведува мерењата во тунелот.
Дозволеното отстапување од пет сантиметри е едно од најстрогите во светот, но придонесува за заштеда на време, пари и материјали, како и за намалување на емисиите.
„Ако отстапите од таа граница, мора да ископате многу повеќе материјал, а потоа мора да вратите многу повеќе. Тоа значи цели камиони материјал. Значи, тоа не е само ризик, туку и голем финансиски трошок“, објасни Бекам.
Рогфаст е дел од проектот за модернизација на крајбрежниот автопат Е39, долг 1.100 километри, кој се протега од Трондхајм на север до Кристијансанд на југ од земјата. Денес, возењето по целата рута трае 21 час и вклучува седум премини со ферибот.
Норвежаните сакаат да користат мостови и тунели за да го претворат овој пат во автопат без траекти и со тоа да го преполоват времето на патување, но завршувањето на целиот проект не се очекува пред 2050 година.
Рогфаст е еден од најамбициозните и технички најсложени делови од тој план, а изградбата не беше без проблеми.
„Најголемиот предизвик досега беше да се пронајдат доволно добри методи за вбризгување за да се запечати карпата. Сега сме 300 метри под нивото на морето и веќе имавме некои прилично големи навлегувања на солена вода во тунелот“, рече Моен.
Бидејќи работата се одвива на длабочина од 392 метри, тимот, вели тој, се фокусира на методи што ќе обезбедат безбедни и ефикасни услови за работа за сите.
Возачите исто така ќе треба да бидат заштитени од загаден воздух. Тунелот ќе има лонгитудинален систем за вентилација со млазни вентилатори, кој ќе биде дополнет со вентилационо вратило што излегува на островот Квицај.
„Оваа комбинација е дизајнирана да обезбеди ефикасен проток на воздух и безбеден сообраќај по целата должина на тунелот“, објасни Моен.
Камери и радари ќе ги следат возилата, а систем за алармирање во реално време веднаш ќе препознава дефекти и дефекти. Помеѓу двете тунелски цевки има централен премин за итни ситуации, со попречни врски и пешачки патеки за евакуација.
Откажувањето на фериботските линии ќе доведе до губење на одредени работни места. Моен, сепак, верува дека локалното население ќе добие полесен пристап до работни места, образование и јавни услуги.
Економијата исто така ќе има корист, особено индустријата за морска храна, бидејќи логистиката ќе биде поевтина, а компаниите ќе можат да работат на пошироко подрачје.
„За време на изградбата, проектот создава и голем број работни места, поставувајќи ги темелите за поодржлив и подобро поврзан развој по должината на суровиот западен брег на Норвешка“, рече таа.
Титулата најдолг тунел со подводен дел моментално ја држи железничкиот тунел Сеикан на северот од Јапонија. Вкупно е долг 53,85 километри, од кои 23,3 километри се под морето.
