Во услови на зголемување на цените на недвижностите во Европа, просечната возраст за иселување од домот на родителите е 26 години, но постои голем јаз север-југ; во земји како Шпанија, Италија, Хрватска и Грција, оваа возраст надминува 30 години.
Младите Европејци имаат тенденција да живеат со своите родители подолго време во земјите од Јужна и Источна Европа, објавува „Телеграф“.
Според најновите податоци на Евростат, луѓето во земји како Италија, Шпанија и Грција, на пример, не го напуштаат домот додека не наполнат 30 години или повеќе.
Разликата помеѓу северот и југот на континентот е речиси една деценија; во земји како Финска просекот е 21 година, во Данска 22, додека во Естонија и Шведска е 23.
Сепак, просекот во ЕУ е стар 26 години.
Интересно е што оваа бројка останала практично иста во последните 20 години, без поголеми флуктуации.
Дали подолгиот живот со родителите е поврзан со пониска вработеност на младите?
Како што често се случува, статистиката не може да се објасни без да се земе предвид економскиот аспект.
Во земјите каде што младите луѓе подоцна го напуштаат домот на своите родители, како што се Грција, Хрватска, Шпанија и Италија, стапката на вработеност на младите е исто така пониска од просекот на ЕУ.
Најниска стапка на вработеност на младите во европскиот блок е во Италија, со 47,6%, по што следат Романија со 52% и Бугарија со 52,7%. Шпанија и Грција исто така се рангирани ниско.
Просекот во ЕУ е 65,5%.
Јужна Европа: „Да се избегнува кирија по секоја цена?“
Ситуацијата е покомплицирана кога станува збор за сопственост на стан.
Да, на јужноевропејците им треба подолго време да се иселат од родителскиот дом, но кога ќе го сторат тоа, целта е веднаш да поседуваат дом, а не да изнајмат (и потенцијално да се соочат со финансиски тешкотии).
Всушност, споредувајќи ги горенаведените податоци на Евростат со годишниот извештај на RE/MAX за трендовите во домувањето во Европа, јасно е дека возраста на која младите луѓе го напуштаат домот на своите родители во земји како Италија, Шпанија и Грција честопати се совпаѓа со, или е многу блиску до, возраста на која тие стануваат сопственици на дом: 31 година во Шпанија, 33 во Италија и 35 во Грција.
Со други зборови, луѓето во овие земји имаат тенденција да поминуваат што е можно помалку време живеејќи во станови под кирија; ова се одразува и во големиот јаз помеѓу мнозинството што го поседува својот дом и малцинството што живее под кирија, во споредба со спротивната ситуација во земји како Австрија, Германија и Швајцарија.
Колку родителите им помагаат на своите деца да купат куќа во Европа?
Сепак, би било кратковидо да не се земе предвид „родителскиот фактор“.
Повеќето луѓе во Шпанија, Хрватска, Грција и Италија се навистина сопственици на домови, но повеќето од нив добиле помош од семејството на еден или друг начин: 75% во Грција, 72% во Италија и Хрватска, додека Бугарија го постигнува највисокиот процент, од 78%.
Која генерација добила најголема помош?
Најчестата форма на помош е донација на пари, но исто така е вклучено и наследство или претходно купени имоти, во кои подоцна се вселуваат децата.
Ова е голема разлика во споредба со земји како Обединетото Кралство, Франција или Холандија, каде што околу две третини од родителите (или повеќе) не ги поддржуваат своите деца на никаков начин при купување дом, според Извештајот за европските трендови во домувањето.
Исто така, тука е и генерацискиот фактор, кој покажува дека помошта од родителите се зголемила во текот на децениите; „Генерацијата Z“ (Gen Z) – луѓе на возраст од околу 18 до 27 години – моментално е генерацијата што добила најголема помош во историјата (74%), по што следат „Милениумците“ (68%) и „Генерацијата X“ (59%).
Единствените две генерации каде што мнозинството не доби поддршка беа „бумерите“ (49%) и „тивката генерација“ (37%).
