Иако Куба со месеци се соочува со сериозен недостиг на гориво, сè потешка економска криза и зголемени санкции од САД, владата во карипската земја продолжува да ја одржува контролата, додека граѓаните се обидуваат да го преживеат секојдневниот живот обележан со прекини на електрична енергија, недостиг на храна и колапс на јавните услуги.
Во обемен извештај, Ројтерс наведува дека милиони Кубанци се принудени да се прилагодат на услови што потсетуваат на најтешките периоди на изолација и сиромаштија во модерната историја на земјата.
Фотографиите покажуваат дека многу граѓани продаваат разни работи на улица за да преживеат. Импровизираните тезги прикажуваат сè, од овошје до секојдневни предмети како што се разни телефони или користени чешли.
Меѓу нив е и 64-годишната Фелиција де ла Каридад Алварез од Стара Хавана, поранешна болничка работничка, која живее без редовен пристап до вода и електрична енергија. Поради честите прекини на електричната енергија, нејзината храна се расипала, телевизорот повеќе не работи, а таа секојдневно носи вода во пластични кофи од извори оддалечени неколку улици.
„За да преживеам, морам да продолжам да се борам. Кој друг избор ми е?“, изјави Алварез за Ројтерс.
Кризата дополнително се продлабочи откако администрацијата на американскиот претседател Доналд Трамп ги заостри санкциите кон Куба, го ограничи протокот на нафта и го отежна приливот на пари од странство, како и доаѓањето на американски туристи.
На почетокот на јануари, Трамп тврдеше дека Куба е „на работ на колапс“, но и покрај неколкучасовните намалувања на електричната енергија, колапсот на здравствениот систем и колапсот на туризмот, кубанските власти останаа стабилни.
Ројтерс објави дека владата со децении го промовира концептот на „отпор“ кај граѓаните, односно прилагодување кон тешки околности и преживување и покрај меѓународната изолација и економските проблеми.
Многу Кубанци, навикнати на продолжени недостатоци, развија различни начини за справување. Земјоделците користат волови наместо трактори поради недостаток на дизел, додека електричните трицикли речиси целосно ги заменија возилата на гориво. Сончевите панели и батериите станаа клучни извори на енергија за домаќинствата и малите бизниси.
Сепак, стравот од репресија продолжува да спречува поотворени протести против владата. Алварез вели дека не размислува за демонстрации бидејќи се плаши дека владата би можела да му наштети на нејзиното семејство.
„Можеби ќе им се одмаздат на моите деца“, рече таа.
Со години, организациите за човекови права и САД ги обвинуваат кубанските власти за задушување на слободата на говорот и потиснување на неистомислениците, додека Хавана тврди дека Вашингтон стои зад обидите за дестабилизација на земјата.
Германскиот експерт за кубанска политика Берт Хофман смета дека издржливоста на кубанското општество го изненадила Вашингтон.
„Условите за живот драматично се влошија, но политичките последици не се толку јасни“, рече Хофман.
Тој додаде дека дури и многу поразвиените земји ќе имаат тешкотии да издржат речиси целосна блокада на горивото што ќе трае со месеци.
Сепак, незадоволството кај граѓаните расте. Ројтерс објави дека во последните недели избувнале протести поради прекините во електричната енергија што траат и до 18 часа на ден во некои делови од Хавана.
Жителот на Хавана, Родолфо Алонсо, изјави дека излегол на протест откако неговата населба останала без електрична енергија повеќе од 40 часа.
„Ова не е политичко прашање. Удиравме по тенџериња и тави само за да добиеме три часа струја. Тоа е сè што бараме“, рече Алонсо.
Ситуацијата е особено тешка во здравството. Лекарите ја напуштаат професијата поради недостаток на основна опрема и лекови, додека падот на вредноста на кубанското песо им го отежнува купувањето храна на граѓаните.
Обединетите нации минатиот месец предупредија дека блокадата на горивото од страна на САД „драматично ги влошила“ ефектите од децениското ембарго врз Куба, нарекувајќи ги таквите мерки нелегални и спротивни на човековите права.
Од друга страна, администрацијата на Доналд Трамп тврди дека кубанските комунистички власти систематски ги кршат човековите права, затвораат дисиденти и одржуваат економски систем што ги држи милиони луѓе во сиромаштија.
Кубанскиот социолог Луис Емилио Ајбар верува дека општеството покажува голема отпорност бидејќи со години немало друг избор.
„Но, земја без гориво не може да преживее засекогаш“, предупреди Ајбар.
