Доколку стекнувате навика да го прескокнувате појадокот, можеби е време да престанете со неа. Ново истражување сугерира дека оваа утринска рутина може да го зголеми ризикот од когнитивен пад и губење на волуменот на мозокот кај постарите возрасни лица. Според студијата, луѓето кои го прескокнуваат појадокот имаат повисоки нивоа на маркери поврзани со ризикот од деменција, објавува EatingWell.
За многумина, појадокот не е најважниот оброк во денот, но е најчесто прескокнуваниот оброк. Податоците собрани од 2015 до 2018 година покажуваат дека 15% од Американците над 20 години редовно го прескокнуваат појадокот. Причините се различни, од зафатени утра до популарноста на повремениот пост како метод за слабеење, што го ограничува времето наменето за јадење.
Иако постојат докази дека повремениот пост може да им помогне на некои луѓе да ослабат на краток рок, прескокнувањето на појадокот може да има и негативни последици. Може да предизвика стресна реакција во телото, стимулирајќи го ослободувањето на кортизол и акумулацијата на маснотии на стомакот.
Прескокнувањето на појадокот може да го зголеми чувството на вознемиреност поради ниските нивоа на шеќер во крвта и да предизвика „магла во мозокот“, бидејќи гликозата е главното гориво на мозокот. На долг рок, оваа навика може негативно да влијае и на здравјето на мозокот, што е предмет на нова студија.
Како беше спроведено истражувањето?
Научниците спроведоа опсервациска студија во која ги следеа учесниците во нивните вообичаени навики на живот. За разлика од експерименталните студии, овде учесниците не беа поделени во групи на кои им беше наложено да го прескокнат или да јадат појадок.
Наместо тоа, тие го евидентирале времето на нивните оброци, што им овозможило на истражувачите да ги споредат карактеристиките на оние кои појадувале и оние кои не. Групата „прескокнувачи на појадок“ вклучувала луѓе кои ја практикувале оваа навика барем еднаш неделно.
Во студијата учествувале луѓе над 60 години од кинескиот град Ченгду кои се согласиле на тригодишно следење. Лицата со тешки срцеви заболувања и инфекции на централниот нервен систем биле исклучени. Од првичните 973 учесници, 859 ја завршиле студијата, од кои 117 редовно го прескокнувале појадокот.
Поради нееднаквоста во големината на групата, истражувачите спроведоа дополнителна анализа со создавање парови еден-на-еден врз основа на возраст, пол, образование и генетски профил на ApoE, за да се обезбеди најдобра можна споредливост.
Демографските податоци беа собрани на почетокот, а когнитивната функција беше оценета на секои 18 месеци со помош на Mini-Mental State Examination (MMSE), краток прашалник кој ја тестира меморијата за едноставни факти. Сите учесници беа тестирани и за генот ApoE, чие присуство го зголемува ризикот од Алцхајмерова болест.
На некои од учесниците, 179 од нив, им биле направени и скенирања со магнетна резонанца (МРИ) за да се следи волуменот на мозокот, бидејќи атрофијата – намалувањето на мозокот – е поврзана со деменција. На крајот од студијата, по 36 месеци, од сите биле земени примероци од крв за да се анализираат биомаркери кои укажуваат на невродегенерација или губење на функцијата на нервниот систем.
Што откри студијата?
На почетокот на студијата, немало значајни разлики во когнитивните способности помеѓу двете групи. Слични резултати биле забележани по 18 месеци. Сепак, на завршниот испит по три години, се појавиле разлики. Луѓето кои редовно го прескокнувале појадокот имале пониски резултати на MMSE тестот од оние кои појадувале.
Оваа поврзаност останала дури и откако истражувачите зеле предвид други фактори како што се возраста, полот, образованието, телесната маса, статусот на генот ApoE, крвниот притисок и нивото на масти во крвта.
Анализата покажа дека пониските нивоа на образование, дебелината, хипертензијата и редовното прескокнување на појадокот биле поврзани со когнитивен пад во текот на студијата. Покрај тоа, луѓето кои го прескокнувале појадокот имале повисоки нивоа на биомаркери на невродегенерација.
Во согласност со овие наоди, скенирањата со магнетна резонанца покажаа поизразена атрофија на мозокот кај 34 учесници кои го прескокнуваа појадокот во споредба со оние кои редовно јадеа наутро.
Што значи ова во секојдневниот живот?
Со контролирање на други фактори на влијание како што се возраста и телесната маса, оваа студија сугерира дека редовното прескокнување на појадокот може да биде независен фактор на ризик за когнитивен пад кај постарите возрасни лица. Истражувачите веруваат дека оваа навика може директно да придонесе за зголемување на биомаркерите на когнитивен пад и намален волумен на мозокот.
Клучниот збор овде е „навика“. Таа се формира со текот на времето, што значи дека учесниците кои го прескокнувале појадокот веројатно го правеле тоа пред почетокот на студијата. Познато е дека промените во мозокот што водат до Алцхајмерова болест и други форми на деменција можат да започнат децении пред да се појават симптомите. Тоа значи дека сега е добро време да се стекне навика за јадење појадок.
Ако редовно го прескокнувате појадокот, размислете зошто. Не сте гладни наутро? Немате време? Појадокот не мора да биде голем или да одзема многу време. Смутињата се прават брзо и може да се земат на шпорет. Овесна каша или чиа пудинг може да се подготват претходната вечер. Истото важи и за разни мафини со јајца или печени овесни снегулки.
Ако сте еден од оние кои брзо чувствуваат глад по појадокот, на вашиот оброк можеби му недостасуваат растителни влакна или протеини. Многу готови житарки се сиромашни со овие хранливи материи. Изберете ги оние со помалку шеќер, а повеќе растителни влакна и комбинирајте ги со млеко, јогурт или кефир.
Комбинацијата од растителни влакна и протеини ќе спречи нагло опаѓање на шеќерот во крвта. Тост од цело зрно со јајца, авокадо или путер од јаткасти плодови е исто така одличен избор. Конечно, кој вели дека мора да јадете традиционална храна за појадок? Дури и остатоците од вечерата се сосема прифатлива опција.
