Мозочниот удар долго време се сметаше за болест на староста, но една нова американска студија покажува дека тој сè повеќе ги погодува луѓето на возраст меѓу 20 и 54 години.
Истражувањето го спроведоа научници од Универзитетот во Синсинати, а беше објавено во списанието Neurology, билтенот на Американската академија за неврологија. Тие анализираа податоци за мозочни удари во регионот на Голем Синсинати и Северен Кентаки од 1993 до 2020 година. Во тој период, регистрирани се 2.076 први мозочни удари кај лица на возраст од 20 до 54 години.
Стапката се зголеми од 33,9 случаи на 100.000 лица-години во периодот 1993–1994 година на 62,2 случаи во 2020 година. Ова е зголемување од околу 83 проценти.
„Нашите резултати покажуваат дека мозочниот удар станува сè почест кај помладите возрасни“, вели авторката на студијата д-р Емили Р. Фишер од Универзитетот во Синсинати.
Најголемо зголемување на исхемични мозочни удари
Растот е главно поврзан со исхемичен мозочен удар, кој се јавува кога крвниот сад што го снабдува мозокот е блокиран. Стапката на овие мозочни удари се зголемила од 23,8 на 47,3 случаи на 100.000 луѓе-години. Не е забележан сличен раст за крварење во и околу мозокот.
Марихуана, крвен притисок и дијабетес
Високиот крвен притисок, дијабетесот, атријалната фибрилација и употребата на супстанции со текот на времето станаа почести кај помладите пациенти со мозочен удар. Пропорцијата на пациенти со пријавена употреба на супстанции се зголеми од 4,6 проценти на 40,2 проценти, при што марихуаната учествува со најголем дел во тоа зголемување.
Авторите нагласуваат дека студијата не може да утврди дали овие фактори се причина за зголемувањето бидејќи немале споредливи податоци за луѓе кои не доживеале мозочен удар. Покрај тоа, анализата опфаќа само еден регион во САД.
Повеќе преживеани, но со последици
Стапката на смртност во првите 30 дена по мозочниот удар се намалила од 11,7 проценти на 9,4 проценти. Според Фишер, ова значи дека сè повеќе помлади луѓе живеат со долгорочни последици од мозочниот удар, како што се проблеми со движењето, говорот или меморијата.
Таа истакнува дека резултатите покажуваат колку е важно да се идентификуваат и третираат факторите на ризик во раната зрелост.
