Незадоволството во бракот ретко доаѓа преку ноќ. Се натрупува тивко, преку разговори кои долго време биле криени под тепих, а сопругата си ги повторува истите реплики сè додека еден ден не излезат на виделина.
Потоа партнерот често ги разбира погрешно или целосно ги игнорира. Експертите за врски издвоија неколку такви реченици и објаснија што всушност значат.
Според адвокатката за разводи Џенифер Харгрејв, длабоко несреќните сопруги честопати ги започнуваат своите реченици со „Само кога би“, по што следува нешто сосема едноставно. Таквата сопруга очекува нејзиниот сопруг да се промени за да ја направи среќна, што може да биде нездраво.
Несреќните сопруги се чувствуваат заглавени затоа што веруваат дека моќта за промена лежи надвор од нив. Понекогаш ова е вистина: ако партнерот е неверен или зависен, таа не може да го натера да престане. Во други случаи, таа верува дека сè би било подобро ако тој беше пољубезен или понежен, но една мала работа нема да направи голема разлика. Нејзиниот живот ќе се промени само кога ќе одлучи да престане да го прифаќа она што е неприфатливо за неа. Таквата промена е застрашувачка, па затоа многумина претпочитаат да останат заглавени и несреќни.
Терапевтката Глорија Брејм предупредува дека една фраза може да звучи како согласност, но всушност е знак дека сопругата емоционално се повлекла од бракот. Во нејзината глава, реченицата продолжува: „…а сепак се чувствувам вака. Можеби треба да се откажам од овој брак“.
Така зборува личноста која се откажала од борбата за своите емоционални потреби затоа што научила дека зборувањето за нив води само до отфрлање, манипулација или обвинувања дека таа е проблемот. Наместо да се обиде да биде слушната, таа избегнува конфликт и размислува за стратегија за излез. Мажите често ја сфаќаат оваа фраза како договор и немаат поим дека сопругата размислува за развод.
Советникот за парови Лари Мишел вели дека оваа изјава укажува на длабока фрустрација и емоционална исцрпеност поради потребите што постојано се игнорираат. Едниот или двајцата партнери се чувствуваат нечуени, а огорченоста се гради во врската. Иако линијата не е љубезна, емоцијата зад неа не треба да се игнорира.
Кога бракот се чувствува како да нема цел, несреќната сопруга често почнува да живее во минатото, забележува писателката и уредничка Арија Гмитер. Таа со љубов се сеќава на најдобрите времиња што ги имала заедно затоа што тие се оние за кои се држи и затоа што ја потсетуваат зошто сè уште е во врска. Кога нема ништо на што да се радува заедно, како што е излегување, заеднички ритуал или цел што ги поврзува како тим, таа останува само со спомени за тоа што било порано.
