Немања Видиќ, „карпата“ на српскиот фудбал и човек кој со својата жртва стана икона каде и да играше, во искрен разговор со бугарските медиуми, се потсети на најсветлите моменти од својата богата кариера. Иако финалето на Лигата на шампионите во Москва во 2008 година за многумина е врвот на неговата приказна, Видиќ откри дека уште еден трофеј има посебно значење поради внатрешните борби што ги водел.
Откако дојде од Спартак Москва во „Театарот на соништата“, Видиќ се соочи со огромен притисок. Во тој момент, Јунајтед беше во „суша“ што траеше три години, а тој беше новајлија која мораше да докаже дека припаѓа на врвот на светот.
– Тешко е да се каже кој трофеј ми е омилен. Секако дека бев навивач на Црвена Ѕвезда кога го освоив трофејот со нив, бев и капитен и освојувањето на трофејот е фантастично. Но, ако ја погледнете целата моја кариера, два трофеи се издвојуваат: финалето на Лигата на шампионите, а првата лигашка титула што ја освоив со Јунајтед е исто така од големо значење – започна Видиќ.
Потоа тој ја објасни длабоката лична позадина на тој прв куп во Англија:
– Јунајтед не освои ништо три години, а јас дојдов од Спартак Москва. Тоа беше мојата прва целосна сезона и не бев сигурен дали воопшто ќе успеам да играм во Јунајтед. Очигледно, играв цела сезона, играв добро и го освоивме трофејот. Би рекол дека тој прв трофеј ми донесе олеснување – дека сум играч на Јунајтед и дека можам да напредувам во овој клуб и да освојувам повеќе трофеи.
Каде и да играше, Видиќ беше миленик на трибините. Од Делхи, преку навивачите на Спартак, па сè до најпребирливите во Манчестер, рецептот беше ист – безмилосна борба за секоја топка.
– Мислам дека навистина имав одличен однос со сите навивачи во секој клуб за кој играв. Играв во Црвена Звезда, навивачите го ценеа мојот стил на игра. Исто беше и во Москва со Спартак, кога отидов во Манчестер Јунајтед беше исто – истакнува познатиот дефанзивец.
Тој ја гледа причината за таквата поврзаност со публиката во неговиот пристап кон задачите на теренот:
– Мислам дека можеби е поради мојот стил на игра… Како дефанзивец чувствував дека ја сфаќам таа работа многу сериозно – заклучи Видиќ.
