Со доаѓањето на Доналд Трамп за претседател на САД, царините станаа глобална топ тема, особено по вчерашната одлука за воведување царини за сите земји во светот, во процент од 10 до 47 отсто.
Иако Трамп го нарече воведувањето тарифи „ден на економска независност“ за САД, економските аналитичари предупредуваат дека потегот, доколку се спроведе, може да го турне светот во нова рецесија.
Царините се даноци што се наплаќаат на стоки увезени од други земји. Компаниите кои увезуваат странска стока во земјава плаќаат данок на државата.
Нивната цел е регулирање на трговијата, заштита на домашното производство, поттикнување на економскиот развој и остварување приходи за државниот буџет.
Давачките се процент од вредноста на производот. На пример, тарифите од 20% за кинеските производи значат дека производ во вредност од 10 долари има дополнителни тарифи од 2 долари.
Компаниите може да одлучат да пренесат дел или сите царински трошоци на клиентите.
Соединетите држави обично наплаќаат пониски царини за стоки од другите земји. Новите царини на Трамп би можеле да доведат до нагло зголемување на цените што луѓето ги плаќаат за стоки во САД и ширум светот.
Постојат два основни вида царина – увозна и извозна давачка.
Увозна такса се наплаќа кога стоката влегува во земјата. Овие давачки може да се утврдат како процент од вредноста на стоката (ad valorem), како фиксен износ по количина (конкретна давачка) или комбинација од двете.
На стоката што се извезува од земјата се наплаќа извозна давачка. Иако поретко се применуваат царински давачки за извоз, тие можат да се користат за контрола на извозот на одредени производи или за обезбедување стабилност на домашниот пазар.